روش طراحی بر اساس جابجایی مستقیم برای قاب‌های خمشی فولادی مجهز به میراگر لزج سیال غیرخطی

نویسندگان

1 اردبیل-خیابان دانشگاه-دانشگاه محقق اردبیلی -دانشکده فنی-گروه عمران

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

doi
10.22060/ceej.2020.18103.6769
چکیده

روش طراحی بر اساس جابجایی مستقیم از جمله روش‌های طراحی بر اساس عملکرد می‌باشد که به دلیل عملکرد موثر این روش در دست‌یابی به سطح عملکرد طراحی مورد توجه طراحان و پژوهشگران قرار گرفته است. در پژوهش‌های پیشین روش طراحی بر اساس عملکرد با اعمال ضرایبی به منظور طراحی سازه‌های مجهز به میراگر لزج سیال خطی اصلاح شده است. این ضرایب به دلیل تاثیر مودهای بالاتر و اختلاف بین شبه سرعت طیفی و سرعت طیفی در فرآیند طراحی اعمال می‌شود. در این پژوهش، این رویکرد طراحی برای میراگرهای لزج سیال غیرخطی توسعه داده می‌شود و قاب‌های خمشی فولادی با تعداد طبقات 4، 8 و 12 طبقه با هدف دست‌یابی به سطح عملکرد ایمنی جانی تحت خطر زلزله با احتمال وقوع 10 درصد در 50 سال با استفاده از این روش طراحی می‌شوند. درصدی از برش طبقات که باید توسط میراگر لزج سیال تحمل شود برابر با 30 درصد برش طبقات در نظر گرفته شده است. برای ارزیابی عملکرد روش طراحی، قاب‌های خمشی طراحی شده با استفاده از نرم‌افزار اپنسیس مدل‌سازی شده و تحت 20 شتاب‌نگاشت زلزله تحلیل دینامیکی غیرخطی شده‌‌اند. نتایج نشان می‌دهد که متوسط حداکثر جابجایی نسبی طبقات با اعمال ضرایب اصلاحی به جابجایی نسبی هدف نزدیک‌تر شده و سازه‌های طراحی شده به سطح عملکرد مورد نظر دست یافته‌اند. بنابراین روش طراحی بر اساس جابجایی مستقیم اصلاح شده را می‌توان به عنوان روشی کارآمد برای طراحی قاب‌های خمشی فولادی مجهز به میراگر لزج سیال غیرخطی در نظر گرفت. برای ارزیابی تاثیر رفتار غیرخطی میراگر در نتایج طراحی، قاب‌های خمشی همچنین در حالت کنترل شده توسط میراگر لزج سیال خطی نیز طراحی شده‌اند. نتایج نشان می‌دهد که مقاطع سازه‌ای طراحی شده در حالت‌های کنترل شده توسط میراگر لزج سیال خطی و غیرخطی تفاوت زیادی با یکدیگر ندارند در حالی که رفتار غیرخطی میراگر لزج سیال تاثیر قابل توجهی در طراحی ضریب میرایی میراگر دارد.