بررسی نقش میانجی توانمندسازهای مدیریت دانش بر رابطه بین سرمایه فکری و هوش سازمانی در سازمانهای گردشگری (مورد مطالعه : اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان یزد)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه تهران
2 دانشگاه علامه طباطبائی
3 دانشگاه علامه طباطبائی
4 کارشناسی ارشد گردشگری دانشگاه علم و هنر یزد
doi
10.22034/jtd.2020.204905.1849چکیده
مقاله حاضر به بررسی نقش میانجی توانمندسازهای مدیریت دانش بر رابطه بین سرمایه فکری و هوش سازمانی در سازمانهای گردشگری میپردازد. در این پژوهش برای توانمندسازهای مدیریت دانش از مدل غفور ( 2008)، برای سرمایه فکری از مدل بنتیس( 1997) و برای هوش سازمانی از مدل آلبرشت( 2003) استفاده شده است. روش تحقیق، از نوع توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری این تحقیق، کارکنان اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان یزد بودهاند که از بین آنها 140 نفر به عنوان نمونه انتخاب گردیدهاند. تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی صورت گرفته است. برای تجزیه و تحلیل اطلاعات و رابطه سرمایه فکری و هوش سازمانی در سازمانهای گردشگری با نقش میانجی توانمندسازهای مدیریت دانش از تکنیک مدلیابی معادلات ساختاری و همبستگی پیرسون استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که سرمایه انسانی در سرمایه فکری، فرهنگ سازمانی و نیروی انسانی در توانمندسازهای مدیریت دانش و بینش راهبردی در هوش سازمانی بیشترین بار عاملی را دارا می باشد و در مجموع از تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که سرمایه فکری بر توانمندسازهای مدیریت دانش در اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان یزد تاثیر دارد و هر دوی آنها بر روی هوش سازمانی تاثیر مستقیم و معنادار دارند.