کمینه کردن انتشار گاز دی اکسید کربن در برنامهریزی تعمیر و نگهداری شبکه بزرگمقیاس رویههای راه
نویسندگان
1 دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران
2 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
3 دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران
4 دانشگاه صنعتی امیر کبیر
5 آدرس: تهران, خیابان حافظ, دانشگاه صنعتی امیرکبیر, دانشکده عمران و محیط زیست, اتاق 820
doi
10.22060/ceej.2020.17650.6632چکیده
انتخاب استراتژی درست تعمیر و نگهداری راهها با در نظر گرفتن ترافیک، شرایط و نوع عملکرد راهها، یک موضوع مهم برای همهی بزرگراهها میباشد. امروزه، مراکز راهداری برای تعمیر و نگهداری بزرگراهها با شبکههای بزرگمقیاس روبهرو گردیدهاند. مدیریت شبکه با مقیاس بزرگ، پیچیدگیهای مخصوص به خود را دارد که یکی از راهکارها برای حل مدلهای بهینهسازی، الگوریتمهای فراابتکاری میباشد. هرچه ابعاد مسأله بزرگتر گردد، عملکرد الگوریتمهای فراابتکاری ارتقا مییابد. یکی از الگوریتمهایی که به تازگی توسعه داده شده است، الگوریتم چرخهآب میباشد که برای یافتن روشهای تعمیر و نگهداری بهینه در این مقاله استفاده گردیده است. در این مقاله، مسأله به دو روش بهینهسازی تکتابعهدفه و چندتابعهدفه حل شده است. در حل مسأله به روش تکتابعهدفه، هدف نزدیک کردن مقدار شاخص ناهمواری بینالمللی قطعات به مقدار ایدهآل و در روش چندتابعهدفه، هدف علاوه بر نزدیک کردن مقدار شاخص ناهمواری بینالمللی به سطح ایدهآل، کمینهکردن مقدار دیاکسید کربن آزاد شده نیز میباشد. در این مدل بهینهسازی، علاوه بر شرایط عملکردی معمول و محدودیتهای بودجهها، یک محدودیت مهم دیگر نیز لحاظ شده است که در آن تغییرات هزینههای کل تعمیر و نگهداری سالانه نباید از یک محدوده از پیش تعیین شده تجاوز کند. مطالعهی موردی این مقاله، یک شبکه واقعی راه شامل 79 قطعه میباشد. نتایج حاکی از آن است که الگوریتم چرخهآب، در یافتن روش تعمیر و نگهداری بهینه، عملکرد خوبی را از خود نشان داده است. به عنوان نتیجه، مدل چندتابعهدفه %2/47 میزان انتشار گاز دیاکسید کربن را کاهش میدهد. همچنین واریانس مقدار کمینه و بیشینه بودجه در دورهی تحلیل کمتر از 20% میباشد.