اثر خستگی بر روی نگرش ایمنی، تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی در بین کارگران ساخت و ساز
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ساخت، کالج مهندسی و تکنولوژی، دانشگاه کارولینای غربی
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت، دانشگاه بوعلی سینا
3 عمران - دانشگاه بوعلی سینا
doi
10.22060/ceej.2020.17830.6688چکیده
طبق آمار سازمان بین المللی کار سالانه 360 میلیون حادثه شغلی اتفاق میافتد و حدود 2 میلیون و 300 هزار نفر بر اثر این حوادث جان خود را از دست میدهند، و در حدود 50 درصد این حوادث مربوط به بخش ساختمان میباشد که منجر به آسیبهای جسمی و روانی و یا خسارات مالی میگردد و اثر نامطلوبی بر جامعه دارد. بنابراین، به منظور دستیابی به عملکرد ایمنی بهتر، درک فاکتورهایی که بر روی نگرش ایمنی، تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی اثرگذار است، ضروری به نظر میرسد. یکی از این فاکتورها، خستگی است، که اثر منفی بر عملکرد ایمنی کارگران ساختمانی دارد. هدف از این مطالعه، ارزیابی اثر خستگی بر روی نگرش ایمنی، تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی کارگران ساختمانی میباشد. برای دستیابی به هدف مورد مطالعه، عملکرد ایمنی 135 کارگر ساختمانی از 48 پروژه فعال عمرانی مورد ارزیابی قرار گرفت. پس از جمعآوری دادههای خستگی و نگرش ایمنی از کارگران مشارکتکننده، توانایی تشخیص خطر و درک ریسک ایمنی کارگران ساختمانی با استفاده از تصاویر ساختمانی گرفته شده از پروژههای فعال در کشور ایران مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که (1) در مقایسه با سطح خستگی بالا، سطح خستگی کم با عملکرد بهتر در نگرش ایمنی و تشخیص خطر مرتبط میباشد و (2) خستگی بر روی درک ریسک ایمنی کارگران، به طور غیر مستقیم از طریق متغیرهای میانجی نگرش ایمنی و تشخیص خطر اثر میگذارد. بنابراین، یافتههای این مطالعه به بهبود ایمنی در ساخت و ساز کمک میکند.