بررسی رعشه اعضاء بدنی در پرتو رابطه نفس و بدن از دیدگاه ابن سینا و مقایسه اجمالی آن با دیدگاه ملاصدرا
نویسندگان
doi
10.22034/ra.2022.534090.2685چکیده
تعلق نفس ناطقه به بدن و رابطه این دو با هم از مهمترین مسائل در حکمت سینوی و متعالیه است که مباحث بسیاری را تحتالشعاع خویش قرار میدهد. یکی از این موارد، حدوث رعشه در عضو یا اعضاء بدنی میباشد. به هنگام رعشه مقتضای حرکت ارادی نفس ناطقه با مقتضای طبیعت عضو بدنی ناسازگار میگردد. بدین صورت که مثلاً نفس ناطقه حرکت دست به سوی چپ یا سکون را اراده مینماید ولی طبیعت این عضو در تعارض با آن قرار دارد و بهگونه دیگری حرکت میکند. ابنسینا عواملی را در مورد چگونگی حدوث رعشه بیان میدارد که مهمترین آنها عبارتانداز: ضعیف گشتن اعضاء بدنی به جهت عوامل نفسانی، سست شدن اعصاب در اعضاء بدنی و اختلال حرکتی اعضاء بدنی به دلیل عوامل مادی خارجی. ملاصدرا نیز عروض رعشه را به دلیل اختلال در کارکرد قوای بدنی و مادی میداند. در پژوهش حاضر اثبات گردید که همه این عوامل مورد نظر ابنسینا در پرتو رابطه نفس ناطقه با بدن قابل تحلیل و بررسی هستند و لذا مهمترین عامل حدوث رعشه، اختلال در این رابطه می باشد.