تقریر جامعه توحیدی بر اساس نظریه معرفت نفس محمدحسین طباطبایی
نویسندگان
doi
10.22034/ra.2019.89803.2183چکیده
یکی از اهداف اصلی پیامبران تشکیل جامعه توحیدی است؛ جامعهای که بر اساس نیازهای فطری شکل گرفته باشد و بتواند نیازهای حیوانی انسانها را هم پاسخ دهد. در این مقاله میکوشیم در سایه نظریه استخدام، ضمن تبیین چگونگی تحقق جامعه توحیدی، نشان دهیم انسان چگونه ذیل رویکرد انفسی میتواند در تعاملات اجتماعی شرکت کند و چنین حضوری، موجب غفلت او از رشد و سلوک نشود. طبق نظریه معرفت نفس، که مبتنی بر علم حضوری به خود است، انسان، جامعه را ذیل رابطه خود و خدا میبیند. بر این اساس، پرداختن به تعاملات اجتماعی دقیقاً همسو با رابطه انسان و خدا فهم میشود. حضور در چنین جامعهای نهفقط انسان را از خود غافل نمیکند، بلکه بستر قرب و تعالیاش را نیز فراهم میکند، چراکه تعاملات اجتماعی را آیاتی الاهی میبیند که بر اساس آن آیات، حضرت حق او را در معرض امتحانات قرار میدهد. ذیل رویکرد انفسی، انسانها تمام تعاملات اجتماعیشان را ظهورات حضرت حق میبینند که از رهگذر آن در معرض امتحانات الاهی قرار میگیرند و رشد میکنند.