تحلیل انتقادی مبانی انسانشناختی دیدگاه طبیعتگرایان در معنای زندگی با تأکید برکلام اهل بیت (ع)
نویسندگان
doi
10.22034/ra.2017.27743چکیده
از جمله دیدگاههای رایج در معنای زندگی دیدگاههای طبیعتگرا است که در دو رویکرد آفاقی و انفسی به تحلیل و توجیه معنای زندگی پرداختهاند. مهمترین مسئله در این دیدگاه، مبانی فکری ویژه درباره انسان است که طبیعتگرایان را به اتخاذ چنین رویکردی سوق داده است. این نوشتار به بررسی و نقد مبانی انسانشناختی طبیعتگرایان در معنای زندگی که عمدتاً رویکردی اومانیستی دارند، خواهد پرداخت. روش ما در نقد، بهرهمندی از مبانی انسانشناختی دینی با توجه به نگرش اهل بیت (ع) خواهد بود. در مبانی طبیعتگرایان پیدایش خود به خودی انسان از دل طبیعت، انکار بعد روحانی، نبود طرح و برنامه برای زندگی انسان و آزادی مطلق او، از جمله اموری است که دیدگاه آنان را در ترسیم معنایی موفق از زندگی ناکام گذاشته است. در مقابل در مبانی اهل بیت (ع)، انسان مخلوق خالقی حکیم دانسته میشود که برای زندگی بشر هدف و برنامه دارد و انسان با بهرهگیری از آزادی و اختیار و سرشت و فطرت الهی، این هدف را در زندگی خود جعل و با حرکت در راستای آن به زندگی خود معنا میبخشد. واژگان کلیدی: طبیعت گرا، معنای زندگی، مبانی انسان شناختی، اومانیسم، اهل بیت علیهم السلام