دلالت براهین ابن سینا در اثبات مجردبودن نفس ناطقه بر مادی نبودن قوه خیال

نویسندگان
doi
10.22034/ra.2017.24394
چکیده

مجردبودن نفس ناطقه یکی از مباحث بسیار مهم در فلسفه ابن ‌ سینا و انسان ‌ شناسی او است. ابن ‌ سینا براهین متعددی بر اثبات این مطلب اقامه می ‌ کند. او با استفاده از وضع و محاذات ‌ نداشتن صور معقول، قدرت نامتناهی نفس در ادراک این ‌ گونه صور و بی ‌ نیازی نفس ناطقه در برخی از ادراکات خویش از آلات جسمانی، این مطلب را اثبات می ‌ کند. با وجود این، وی منکر تجرد قوه خیال است و آن را مادی می ‌ داند. نگارنده در پژوهش حاضر با بررسی و تحلیل این براهین، با بیان دلالت آنها تجرد قوه خیال را اثبات می ‌ کند و می ‌ گوید صور خیالی وضع و محاذات ندارند، قوه خیال قدرت نامتناهی در ادراک صور خیالی دارد و در برخی ادراکاتش از آلات بدنی و محسوس بی ‌ نیاز است.