پذیرش اتومبیل خودران با استفاده از نظریههای یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری و اشاعه نوآوری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیطزیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران
2 عضو هیات علمی دانشگاه تربیت مدرس
doi
10.22060/ceej.2020.17949.6720چکیده
پیدایش اتومبیل خودران باعث انقلابی در سیستم حملونقل آینده میگردد. در کنار مزایای بالقوه این فناوری، چالشهای جدید و ناشناختهای در حوزه حملونقل به وجود میآید. از گامهای نخست بررسی تأثیر این وسایل، شناخت عوامل نهان مؤثر بر پذیرش آن است. اکثر پژوهشگران به منظور بررسی عوامل نهان تأثیرگذار بر پذیرش اتومبیل خودران از نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری استفاده کردهاند که تجمیعی از هشت نظریه پیشین استفاده از فناوری است، ولی از برخی متغیرهای مؤثر بر پذیرش غافل است. در این مقاله برای اولین بار از ترکیب نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری و نظریه اشاعه نوآوری استفاده میگردد و متغیرهای نهان امید به عملکرد، امید به تلاش و تأثیر اجتماعی (در نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری) و قابلیت مشاهده و آزمایش (در نظریه اشاعه نوآوری) بررسی میشوند. نتایج مدل پرداخت شده برای 338 نمونه حاصل شده از پرسشنامه طراحی و توزیع شده به این منظور در سال 98 میان ساکنین شهر تهران، حاکی از آن است که متغیر امید به عملکرد بیشترین و متغیر قابلیت آزمایش کمترین تأثیر را در میزان پذیرش اتومبیل خودران دارد. نتایج این مطالعه میتواند مورد استفاده سیاستگذاران حملونقل برای شناخت عوامل مشوق و بازدارنده بر پذیرش اتومبیل خودران و رفع موانع و چالشهای پیشروی افراد به منظور پذیرش این فناوری و در نتیجه آن بهرهگیری از مزایای بالقوه آن باشد.
