پیروزی انقلاب اسلامی و فنّآوری هسته ای

نویسندگان
doi
چکیده

موضوع این مقاله تأثیر گذاری انقلاب اسلامی بر پدیده‌ی دستیابی ایران به فنّآوری هسته‌ای است. بررسی‌ها نشان داد که با توجه به تئوری سیستمی و نظریه کارکردگرا ساختاری، وضعیت هسته‌ای ایران قبل از انقلاب، متأثر از اراده‌ی سیاسی، انگیزه، نظام ارزشی و منافع ملّی قدرت استعماری ایالات متحده‌ی آمریکا بوده است. لذا هسته‌ای شدن ایران به انتقال دانش و فنّآوری هسته‌ای در حدّ تأسیس رآکتور تحقیقاتی و نیروگاه هسته‌ای محدود شده بود و مراقبت‌های ویژه‌ای نیز به منظور بومی نشدن آن در همان مقطع زمانی اعمال می‌گردید. با وقوع انقلاب اسلامی، نسبتی جدید و با ماهیّتی متفاوت بین مدرنیته و پست مدرنیته و آنچه در ایران می‌گذشت، در عرصه‌های تمدّن سازی در جامعه برقرار گردید و با تحول اساسی در افکار و رفتار فرد و جامعه، با تکیه بر دکترین تطبیق و اصالت اسلامی، تجدید حیات اسلام و بازیابی عزّت اسلامی، ‌جمهوری اسلامی نقش محوری خود را در جهان اسلام نه تنها با دستیابی به فنّآوری چرخه‌ی سوخت  هسته ای، بلکه با تسلّط بر فنّآوری کشت سلول‌های بنیادی جنینی و نانو فنّآوری، ژئوبیو فنّآوری و. . . . به دنیا نشان داد. انقلاب اسلامی این حقیقت را برای افکار عمومی دنیا آشکار کرد که دین نه تنها افیون توده‌ها و دولت‌ها نیست، بلکه در صورت تمسّک به تعالیم آن نقش محوری و کلیدی را در کارآمدی نظام سیاسی، اجتماعی و فرهنگی حیات بشری در هر عصر و مصری ایفا می‌کند و می‌تواند به عنوان الگویی ورای مدرنیته و  پست مدرن که به بن بست تئوریک و خلاء معنویت گرفتار شدند، سعادت حیات اجتماعی را تضمین کند.