آسیب شناسی کاربرد مدلسازی معادلات ساختاری در پژوهش های گردشگری ایرانی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای گردشگری، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22034/jtd.2019.152158.1534چکیده
در سالهای اخیر، استفاده از روش مدلسازی معادلات ساختاری در مطالعات گردشگری به طور کامل گسترش یافته است. با این حال، در هنگام استفاده از این روش، چالشهایی وجود دارد که باید شناسایی و رعایت شود. بر این اساس، هدف تحقیق حاضر، شناسایی و تحلیل زمینههای چالشبرانگیز و مشکلساز در استفاده از SEM در تحقیقات گردشگری در ایران است. پژوهش حاضر، مبتنی بر مطالعهی مروری به صورت نظاممند و از طریق تحلیل دادههای ثانویه انجام شده است. جامعهی آماری این تحقیق، مقالات نشریههای داخلی گردشگری (علمی-پژوهشی مصوب وزارت علوم) از ابتدای انتشار فصلنامهها تا پایان سال 1396 هستند. روش نمونهگیری فرآیند هدفمند بود که پس از طی این فرآیند، حجم نمونهی آماری تعداد 116 مقاله تعیین شد. تحلیل دادهها مبتنی بر دو رویکرد از طریق نرمافزار SPSS25 انجام پذیرفت؛ رویکرد اول: تحلیل توصیفی مقالات و رویکرد دوم: تحلیل چالشهای کاربرد روش SEM. نتایج نشان میدهد که عدم بررسی حجم نمونه لازم، عدم انجام آزمون نرمالیته توزیع دادهها، عدم گزارش کامل تجزیهی اثرات و اندازه اثر R2 و گزارش انتخابی و سلیقهای شاخصهای برازش از جمله مهمترین آسیبها و چالشهای محققان ایرانی در استفاده از SEM در تحقیقات گردشگری هستند. توصیههای علمی مبتنی بر رفع این چالشها ارائه شده است.