نقش هنردرمانی در توسعه مهارت و بهبود نگرش خلاق کودکان کم توان ذهنی آموزشپذیر با تأکید بر نمایش خلاق
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه پژوهش هنر، دانشکده علوم نظری و مطالعات عالی هنر پردیس فارابی، دانشگاه هنر تهران، ایران.
2 گروه پژوهش هنر دانشکده،علوم نظری ومطالعات عالی هنر، دانشگاه هنر تهران، ایران
3 گروه هنرهای نمایشی، دانشکده هنرهای نمایشی، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.48310/pma.2024.3657چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هنر درمانی در توسعه مهارت و بهبود نگرش خلاق کودکان کم توان ذهنی آموزشپذیر با تأکید بر نمایش خلاق انجام گرفت. روش پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی و از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بوده است جامعه آماری شامل کلیه کودکان کمتوان ذهنی در مدارس استثنایی میباشد که با سرشماری تعداد 30 نفر انتخاب و پرسشنامه محققساخته بین آنها توزیع شد. از ضریب همبستگی برای تعیین روایی ابزارها و برای محاسبۀ پایایی از ضریب آلفای کرونباخ و و همچنین از آزمون کولموگروف اسمیرنوف برای بررسی نرمال بودن دادهها استفاده شد داده ها از طریق نرم افزار spss25 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هنر درمانی در توسعه مهارت و بهبود نگرش خلاق در کودکان کم توان ذهنی نقش موثری دارد. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت به منظور توسعه مهارت و بهبود نگرش خلاق در کودکان کم توان ذهنی بر مشخصه هایی نظیر مهارتهای فردی، تقویت و بالابردن حس اعتماد به نفس، استقلال فردی و تقویت برقراری روابط اجتماعی، سازگاری اجتماعی و هیجانی کودک توجه شود.
