مدل سازی شبکه های اجتماعی در رفتار گردشگران با رویکرد ساختاری-تفسیری
نویسندگان
1 گروه مدیریت بازرگانی،واحدکرمانشاه،دانشگاه آزاداسلامی،کرمانشاه،ایران
2 گروه مدیریت بازرگانی،واحدکرمانشاه،دانشگاه آزاداسلامی،کرمانشاه،ایران
3 گروه مدیریت. دانشگاه کردستان. سنندج.ایران
4 گروه اقتصاد ، واحدکرمانشاه،دانشگاه آزاداسلامی،کرمانشاه،ایران
doi
10.22034/jtd.2019.157949.1569چکیده
رشد صنعت گردشگری وابسته به استفاده از ابزارهایی همچون فناوری اطلاعات و ارتباطات است و بدون بکارگیری مؤثر آن در بازار رقابتی امکان فعالیت و بقاء وجود ندارد. در این بین شبکههای اجتماعی مجازی، ابزاری بسیار کارامد برای بازاریابی و تاثیر بر رفتار گردشگران هستند پس ضروری است تا با استفادهی مؤثر از آن و پاسخ درست به خواست گردشگران ضمن کسب سهم مناسب از بازار گردشگری و سود حاصله، از سایر مزایا و منافع این صنعت همچون منافع اقتصادی، فرهنگی، اشتغالزایی، توسعهی پایدار و غیره نیز بهرهمند شد. هدف از این پژوهش شناسایی و تدوین الگویی جامع از عوامل اصلی است که شبکههای اجتماعی از طریق آن بر رفتار گردشگر در تصمیم گیری، انتخاب و خرید خدمات گردشگری اثر میگذارد. در این نوشتار پس از بررسی حدوداً یک صد پژوهش مرتبط دارای نتایج کیفی و منتشر شده در مجلات معتبر از بین چهارصد منبع اولیهی تایید شده و مصاحبه با خبرگان، ابتداء با استفاده از روش فراترکیب و استخراج 1400 کد باز و 45 کد محتوایی، مؤلفههای اصلی که شبکههای اجتماعی از طریق آن بر رفتار گردشگران تاثیر میگذارند، مشخص شد و سپس الگوی نهایی برای سطح بندی متغیرها، از روش مدلسازی ساختاری-تفسیری تدوین گردید. مدل نهایی پژوهش شامل 5 تم یا متغیر اصلی در سه سطح است که به ترتیب اولویت و قدرت تاثیرگذاری، عبارت از: محیط کلان(سطح سه)، بازاریابی(سطح دو) و عوامل مدیریتی، فردی، گروه(سطح یک) است و میتواند توسط کلیه فعالان گردشگری در جهت بهبود فرایندهای بازاریابی، ارزش آفرینی و کسب سود، مورد استفاده قرارگیرد.