توسعهی سلامت الکترونیک و کاهش مخارج سلامت خانوارها
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای تخصصی، اقتصاد سلامت، دانشکدهی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 استادیار، توسعه و برنامهریزی اقتصادی، دانشکدهی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 استادیار، اقتصاد نظری، دانشکدهی مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشجوی دکترای تخصصی، مدیریت اطلاعات سلامت، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران
5 استاد، آمار زیستی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: نفوذ فنآوری اطلاعات و ارتباطات در حوزهی سلامت و توانمندیهای چشمگیر آن، در کنار امکان افزایش کارایی ارایهی خدمات و کاهش هزینهها، موجب توجه روزافزون به این فنآوریها برای مقاصد مختلف شده است. بر این اساس تعیین تأثیر توسعهی سلامت الکترونیک بر کاهش مخارج سلامت خانوارها هدفی است که مقالهی فعلی به آن پرداخته است. روش بررسی: مطالعهی توصیفی- کاربردی فعلی در دو مرحله در سال 1391 صورت گرفت که در مرحلهی اول با استفاده از روش کیفی مصاحبه با 93 خانوار از 8 استان کشور براساس چهار سطح شاخص توسعهی انسانی، به شناسایی اجزای مختلف مخارج سلامت خانوارها پرداخته شد و در مرحلهی بعد با استفاده از پانل نخبگان و با تحلیل محتوایی اجزای شناسایی شده، تأثیر توسعهی سلامت الکترونیک بر هر یک از اجزای مخارج سلامت خانوار بررسی و اجزا در سه دستهی مستقیم، غیرمستقیم و بدون تأثیر دستهبندی شد. یافتهها: در مرحلهی اول مطالعه تعداد 73 نوع هزینهی سلامت خانوار شناسایی شد که در مرحله بعد تعداد 27 نوع از این هزینهها بهعنوان مواردی تشخیص داده شد که توسعهی سلامت الکترونیک، می تواند بهصورت مستقیم آنها را کاهش دهد. از بین این موارد سلامت الکترونیک، بیشترین ظرفیت را برای کاهش هزینههای ایاب و ذهاب، اسکان، تغییر شغل و استرس ناشی از تلف شدن وقت دارد. نتیجهگیری: توسعهی سلامت الکترونیک میتواند بهعنوان یک راهبرد مناسب جهت کاهش سهم مردم از هزینههای سلامت در نظر گرفته شود، البته ایجاد زیرساختهای فنآوری اطلاعات و ارتباطات و همکاری بین بخشی برای بهرهمندی از نتایج این راهبرد، ضروری به نظر میرسد. واژههای کلیدی: مخارج سلامت؛ فنآوری اطلاعات سلامت؛ سلامت الکترونیک
