بررسی تحلیلی نشانگرهای ریسک تأثیرگذار بر فاز طراحی قراردادهای طرح و ساخت
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشگاه تهران، دانشکده معماری
3 مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده مهندسی عمران، موسسه آموزش عالی مهرالبرز، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.17512.6592چکیده
امروزه با پیشرفت دانش مدیریت پروژه و توسعه روشهای مدیریتی، درصد شکست پروژهها، کاهش قابل توجهی داشته است. با این وجود همچنان بسیاری از اهداف پروژهها محقق نمیشود. یکی از مهمترین فرآیندهایی که به شدت تحقق اهداف یک پروژه را تحت تأثیر قرار میدهد، مدیریت ریسک پروژه است. یکی از راههای مؤثر در مدیریت ریسک پروژه، شناخت و مدیریت پدیدهای به نام نشانگر ریسک میباشد که با وجود گذشت سالیان زیادی از ارائه این مفهوم ولی همچنان بسیار محدود به آن پرداخته شده است. هدف اصلی این پژوهش، تلاش در ایجاد درک عمیقتر از این پدیده میباشد. شناخت و مدیریت این پدیده کمک شایانی به فرآیند مدیریت ریسک داشته و موجب میشود با داشتن زمان مناسب برای اتخاذ استراتژی، بهترین تصمیم گرفته شده و تأثیر منفی وقوع ریسک را کاهش داد. نوع قرارداد همواره نقش مؤثری در ایجاد ریسک دارد. لذا در این پژوهش جهت توسعه و تحلیل مفهوم پدیدهی نشانگر ریسک، روش طرح و ساخت با توجه به مزایا و اقبال روز افزون، انتخاب شده است و برای تبیین جایگاه و اهمیت نشانگر ریسک رابطه آن با تعدادی از ریسکهای مهم به صورت کیفی تحلیل شده است. بدین منظور از طریق مطالعات کتابخانهای، جدولی از ریسکهای متداول این قراردادها و نشانگرهای ریسک از منابع موجود، شناسایی و گردآوری شده است. از طریق مصاحبه با خبرگان روابط ریسک، منشأ و نشانگر در چند ریسک با اهمیت بالاتر بررسی، اعتبارسنجی و جدولی کاربردی از نشانگرها ریسک ارائه شده است که کمک شایانی به ذینفعان جهت داشتن آمادگی بیشتر پاسخگویی دارد.