فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

کاهش منابع نفتی و طول عمر نه چندان بالای روسازی‌های آسفالتی، استفاده از روسازی بتنی را در جهان، مورد توجه قرار داده است. یکی از مشکلات اصلی روسازی‌های بتنی، پدیده جمع‌شدگی (مخصوصاً ناشی از خشک شدن) است که در اثر از دست رفتن آب موجود در ساختار بتن ایجاد و سبب ایجاد تنش کششی در سطح المان‌های آن می‌گردد که اگر تنش ایجاد شده از مقاومت کششی بتن بیشتر باشد، ترک‌هایی در سطح بتن پدیدار می‌شود. افزودنی کاهنده جمع‌شدگی از جمله موادی است که به واسطه کاهش کشش سطحی و فشار جداکننده، سبب کاهش تنش کششی ایجاد شده در بتن می‌شود. هدف از انجام این پژوهش، بررسی اثر افزودنی کاهنده جمع‌شدگی بر مشخصات فیزیکی و مکانیکی بتن مورد استفاده در روسازی‌های بتنی می‌باشد. آزمایش‌های اسلامپ، مقاومت فشاری، خمشی، الکتریکی، اصطکاک سطحی، جمع‌شدگی‌های آزاد و مقید بر روی بتن شاهد و بتن حاوی ماده کاهنده جمع‌شدگی (2 درصد وزن سیمان) در دو نسبت آب به سیمان 0/35 و 0/4 انجام شد. نتایج نشان‌دهنده آن است که استفاده از ماده کاهنده جمع‌شدگی تأثیر چندانی بر کارایی بتن نگذاشته است. کاربرد این ماده در بتن سبب کاهش حدود 10 درصدی مقاومت فشاری، خمشی و الکتریکی می‌شود. به علاوه این ماده میزان جمع‌شدگی آزاد، مقید و عرض ترک‌های ایجاد شده را به ترتیب حدود 10، 20 و 40 درصد کاهش می‌دهد و سن ترک‌خوردگی را حدود 7 روز به تأخیر می‌اندازد. با این حال تأثیر این افزودنی بر روی اصطکاک سطحی واضح و مشخص نمی‌باشد.