بررسی آییننامهای و آزمایشگاهی اتصالات تیر عریض بتنی به ستون
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری سازه، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.17588.6612چکیده
در این مقاله، عملکرد لرزهای تیرهای عریض مورد بررسی قرار میگیرد. ابتدا ضوابط آییننامههای طراحی و آزمایشهای پیشین انجام شده روی اتصالات تیر عریض بتنی به ستون مورد مطالعه قرار گرفته است. پس از بررسی دقیق نتایج آزمایشهای سابق و به منظور شناخت دقیقتر رفتار نمونههای اتصال عریض، 4 نمونهی اتصال تیر عریض به ستون در مقیاس 3:5 ساخته شد و تحت بار ثابت ثقلی و بار جانبی رفت و برگشتی مورد آزمایش قرار گرفت. نمونهها مطابق ACI 318-14 و ACI 352R-02 طراحی و جزئیاتبندی شدند. در 4 نمونهی آزمایشگاهی، هندسهی متفاوت برای ستون (مربعی، مستطیلی و دایرهای) و تیر عرضی (عریض یا معمولی) در نظر گرفته شد. در طول آزمایشهای انجام گرفته، تشکیل مفصل پلاستیک خمشی در تمامی عرض تیر عریض در تمامی نمونهها مشاهده شد. جذب انرژی نمونهها نسبتاً بالا بوده که این مسأله به دلیل استفاده از آرماتورهای عرضی در موضع اتصال و بار محوری موجود ستون میباشد. عریض بودن یا نبودن تیر عرضی و نیز هندسهی ستونها از عوامل تأثیرگذار در رفتار لرزهای نمونههای آزمایشگاهی بوده است. مقایسه نتایج آزمایشگاهی با ضوابط آییننامهای نشان میدهد که نسبت ابعادی ارائه شده توسط آییننامهی ACI 318 برای تیرهای عریض قابل تغییر میباشد. به علاوه در اتصالات با بار محوری بیشتر از 15 درصد، عملکرد آرماتورهای طولی ستون از نظر مهار، بهبود پیدا کرده و میتوان ضوابط ACI 352R در این زمینه را تخفیف داد.