بررسی آیین‌نامه‌ای و آزمایشگاهی اتصالات تیر عریض بتنی به ستون

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری سازه، دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 دانشیار دانشکده مهندسی عمران، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2020.17588.6612
چکیده

در این مقاله، عملکرد لرزه‏ای تیرهای عریض مورد بررسی قرار می‏‌گیرد. ابتدا ضوابط آیین‌‏نامه‏‌های طراحی و آزمایش‏‌های پیشین انجام شده روی اتصالات تیر عریض بتنی به ستون مورد مطالعه قرار گرفته است. پس از بررسی دقیق نتایج آزمایش‏‌های سابق و به منظور شناخت دقیق‏‌تر رفتار نمونه‏‌های اتصال عریض، 4 نمونه‏‌ی اتصال تیر عریض به ستون در مقیاس 3:5 ساخته شد و تحت بار ثابت ثقلی و بار جانبی رفت و برگشتی مورد آزمایش قرار گرفت. نمونه‌‏ها مطابق ACI 318-14 و ACI 352R-02 طراحی و جزئیات‏بندی شدند. در 4 نمونه‌‏ی آزمایشگاهی، هندسه‏‌ی متفاوت برای ستون (مربعی، مستطیلی و دایره‏ای) و تیر عرضی (عریض یا معمولی) در نظر گرفته شد. در طول آزمایش‏‌های انجام گرفته، تشکیل مفصل پلاستیک خمشی در تمامی عرض تیر عریض در تمامی نمونه‌‏ها مشاهده شد. جذب انرژی نمونه‏‌ها نسبتاً بالا بوده که این مسأله به دلیل استفاده از آرماتورهای عرضی در موضع اتصال و بار محوری موجود ستون می‌‏باشد. عریض بودن یا نبودن تیر عرضی و نیز هندسه‌‏ی ستون‌‏ها از عوامل تأثیرگذار در رفتار لرزه‏ای نمونه‌‏های آزمایشگاهی بوده است. مقایسه نتایج آزمایشگاهی با ضوابط آیین‌‏نامه‌ای نشان می‌‏دهد که نسبت ابعادی ارائه شده توسط آیین‌‏نامه‏‌ی ACI 318 برای تیرهای عریض قابل تغییر می‌‏باشد. به علاوه در اتصالات با بار محوری بیشتر از 15 درصد، عملکرد آرماتورهای طولی ستون از نظر مهار، بهبود پیدا کرده و می‌‏توان ضوابط ACI 352R در این زمینه را تخفیف داد.