تأثیر پارامترهای سازهای بر احتمال شکست پایههای پلهای بتنی دارای جداگر لرزهای الاستیک
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی عمران دانشگاه شهید بهشتی
doi
10.22060/ceej.2020.17505.6617چکیده
پلها ازجمله ارکان اصلی خطوط حمل و نقل شهری و بینشهری میباشند. بنابراین باید طوری طراحی شوند که بعد از وقوع زلزله قابل استفاده بوده و منجر به قطع ارتباط سیستم حمل و نقل عمومی نشوند. عوامل مختلفی میتوانند بر روی احتمال شکست پایهها و رفتار پل، مؤثر باشند و هدف این پژوهش، بررسی تأثیر تغییرات پارامترهای سازهای (مقاومت مشخصه بتن، تنش تسلیم فولاد، قطر ناحیه محصور بتن، قطر پایه، سختی جداگر لرزهای و قطر میلگردهای طولی) بر میزان احتمال شکست پایههای پلهای بتنی دارای جداگر الاستیک میباشد. برای این کار از نرمافزار OpenSees جهت مدلسازی و تحلیل پلها استفاده شده است. با استفاده از این نرمافزار، تحلیل دینامیکی غیرخطی افزایشی، انجام و منحنیهای تحلیل دینامیکی افزایشی و منحنیهای شکنندگی برای مدلهای مختلف پلها استخراج و ارائه شده است. بطور کلی 16 مدل پل تحت تحلیل دینامیکی افزایشی قرار گرفته و منحنیهای تحلیل دینامیکی افزایشی و شکنندگی برای آنها ارائه شده و احتمال شکست آنها مورد بررسی قرار گرفتهاند. با توجه به نمودارهای ارائه شده میتوان نتیجه گرفت که با کاهش قطر ناحیه محصور و افزایش سختی جداگر الاستیک، احتمال خرابی افزایش یافته و افزایش قطر پایهها، مقاومت مشخصه بتن، تنش تسلیم فولاد و قطر میلگرد طولی، موجب کاهش احتمال خرابی پایهها میگردد.