اندیشة تسامح در نمایشنامه های مینا فون بارنهلم و یهودیها اثر لسینگ
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان آلمانی، دانشکدة زبانهای خارجی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jor.2015.54222چکیده
از جمله موارد اخلاقی که در دوران روشنگری در اروپا، بر آن تأکید میشد، لزوم تسامح با دیگراندیشان بود. از آنجاکه لسینگ طلایهدار روشنگری در ادبیات آلمانیزبان شناخته میشود، در این جستار کوشیدهایم اندیشة تسامح را در دو نمایشنامة وی، با عنوان مینا فون بارنهلم و یهودیها بررسی کنیم. مقاله از دو بخش تشکیل شده است. در بخش نخست، مروری بر سیر تحول مضمون تسامح در اروپا از آغاز تا زمان لسینگ، یعنی قرن هجدهم میلادی داریم و سپس در بخش دوم، مصداقهای تسامح را در دو اثر فوق بررسی میکنیم. درام مینا در نگاه اول فقط یک طنز است که محتوای آن چندان جدی نیست، ولی با کمی دقت میتوان در آن، دیدگاه لسینگ دربارة تسامح و موضعگیری وی در قبال جنگ را بهخوبی مشاهده کرد. او در درام یهودیها بهصراحت، به بیان عقاید خویش در این زمینه میپردازد و بر لزوم تسامح با پیروان سایر ادیان و خودداری از پیشداوری دربارة آنان تأکید میورزد.