سیاست گذاری آموزش در ایران با توجه به نظریه حکمرانی خوب (مطالعه موردی؛ شاخص اعتماد عمومی)
نویسندگان
1 گروه علوم سیاسی ،واحد بین الملل کیش،دانشگاه آزاد اسلامی ،جزیره کیش،ایران
2 دانشیار گروه علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد سیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
4 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
چکیده
هدف پژوهش، سیاستگذاری آموزش در ایران با توجه به نظریه حکمرانی خوب با توجه به؛ شاخص اعتماد عمومی است و روش تحقیق، توصیفی- پیمایشی است و ازنظر هدف کاربردی و ازنظر زمان مقطعی است. جامعه پژوهش معلمان منطقه 1 شهر تهران است که با علت جامعه بزرگ معلمان، با استفاده از نمونهگیری تصادفی خوشهای تعداد 265 معلم بهعنوان نمونه با استفاده از فرمول کوکران انتخاب شد. روش گرداوری اطلاعات مطالعات کتابخانهای و میدانی است و برای سنجش متغیرهای از پرسشنامه استفاده شد و جهت تجزیهوتحلیل اطلاعات از نرمافزار spss استفاده شد که طبق نتایج حاصل از پژوهش آموزشهای اعتماد عمومی ازجمله تعامل، مدارا، مشارکت، جامعهپذیری، اطمینان، صداقت و درستکاری، ریسکپذیری ازجمله سیاستگذاریهای آموزشی در بین دانش آموزان دوران ابتدایی است. طبق نتایج حاصل از جدول، در رابطه با میانگین متغیر تعامل، مدارا، اطمینان و ریسکپذیری، کمتر از حد متوسط است و لازم است سیاستگذاریهای آموزشی در این زمینه در خصوص تقویت شود و میانگین متغیرهای مشارکت، جامعهپذیری و صداقت و درستکاری بیشتر از حد متوسط است و در سطح بالایی از اعتماد عمومی برخوردار است.
