بررسی راهکارهای افزایش سطح ظرفیت وجودی انسان از منظر نهج البلاغه
نویسندگان
1 دکترا تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، مازندران، ساری، ایران.
2 کارشناسی ارشد، پژوهش هنر، آموزش و پرورش، مازندران، ساری، ایران.
doi
10.48310/qej.2025.17839.1042چکیده
انسان با خودشناسی خود به تدبر درباره ماهیت وجودیاش در جهان میپردازد و این بایدها و نبایدها باعث میشود که انسان از اباحهگری و چیستیانگاری مصون بماند. نهج البلاغه به عنوان یک اثر معتبر در اسلام، با توجه به رویکرد انسان شناسی که در آن به کار رفته است، به عنوان یک اثر انسان شناسی نیز شناخته می شود. پژوهش حاضر طرح آن توصیفی بوده با هدفی کاربردی و به روش اطلاعات اسناد کتابخانه ای انجام شده است، با هدف بررسی راهکارهای ظرفیت وجودی انسان براساس نهجالبلاغه تشکیل می دهد که مباحث اصلی از آنها نهجالبلاغه استخراج شده است، نتایج نشان داد که شناخت خدا، توجه به رابطه متقابل علم و عقل، بیداری از غفلت، راه معرفت و شناخت خود، عمل به دستورات دین راهکارهای افزایش سطح ظرفیت وجودی انسان است. بنابراین این راهکارها انسان را از یک حالت غفلت و محدودیت به یک حالت آگاهی و پتانسیل کامل نزدیکتر میکند. این وضعیت جدید، در ابتدای امر سعادت فرد و در افقی بلندتر سعادت جامعه و بشریت را تضمین می نماید.
