مقایسه‌ی تأثیر نوع محیط کشت باکتری Sporosarcina Pasteurii بر میزان و نوع رسوبات کربنات‌کلسیم در جهت به‌سازی خاک‌های دانه‌ای

نویسندگان

1 دانشگاه فردوسی مشهد

2 گروه عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد

3 گروه آموزشی عمران، دانشکده مهدندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران

doi
10.22060/ceej.2020.17631.6630
چکیده

استفاده از روش‌های مختلف بهسازی خاک‌ها، همواره با بررسی میزان تأثیر بر پارامترهای مقاومتی، هزینه و اثرات محیط‌زیستی ناشی از آن همراه بوده است. از آنجایی که روش‌های نو و سازگار با محیط‌زیست همراه با هزینه‌های اولیه زیاد می‌باشد، بهینه‌‌سازی این روش‌ها به منظور تجاری‌‌سازی آن‌ها در اولویت طرح‌های پژوهشی است. استفاده از روش‌های زیستی برای بهسازی خاک‌ها، با وجود سازگاری زیاد با محیط‌زیست در اغلب نقاط جهان از نقطه نظر اقتصادی مورد استقبال قرار نگرفته است و هنوز به عنوان یک روش آکادمیک و نه اجرایی مورد بررسی قرار می‌گیرد. بهسازی خاک با استفاده از رسوب کربنات‌کلسیم، از جمله روش‌های زیستی سازگار با محیط‌زیست است. از جمله تأثیرگذارترین پارامترهای تولید سوسپانسیون باکتری برای ترسیب کربنات‌کلسیم، محیط کشت آن بوده که معمولاً Nutrient Broth یا Yeast Extract می‌باشد. محیط کشت جایگزین، یکی از روش‌های کاهش هزینه‌های تمام شده در بهسازی زیستی خاک است. در این پژوهش استفاده از ملاس چغندرقند که از ضایعات کارخانه‌های تولید قند و شکر است، به عنوان محیط کشت باکتری مناسب در روش بهسازی زیستی در کنار محیط کشت‌های دیگر مورد بررسی قرار گرفت. این ماده می‌تواند هزینه تولید محیط کشت مناسب را تا 500 برابر کاهش دهد. موفقیت در بهسازی خاک پس از کشت باکتری در این پژوهش مورد ارزیابی قرار گرفته است.