استفاده از گروه شمع برای کنترل جابهجایی افقی درخاکهای ماسهای قابل روانگرای یکنواخت و لایهای: بر پایهی شبیهسازی سهبعدی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد سازه، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی عمران ، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
3 استادیار، گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.17657.6639چکیده
بر اساس گزارشهایی از زلزلههای گذشته، پدیدهی روانگرایی یکی از اصلیترین خطرهای زلزله است که باعث ایجاد خسارت در سازهها و زیرساختهای آن میشود. برای مقابله با خطرهای ناشی از روانگرایی راهکارهای مختلفی شامل استفاده از ستونسنگی، شمعکوبی، تراکم دینامیکی، تزریق دوغاب و اختلاط عمیق خاک - بتن پیشنهاد شده است. در این پژوهش سعی شده است اثر گروه شمعها درکاهش خطرات ناشی از پدیده روانگرایی در خاکهای ماسهای یکنواخت و لایهای با حضور لایه بسیار سست به صورت پارامتریک و با استفاده از تحلیل سهبعدی همبسته دینامیکی در حوزه زمان و با بکارگیری مدل چندصفحهای دراکر ـ پراگر برای خاک، در نرمافزار اپنسیس مورد بررسی قرار گیرد. لایههای خاک اشباع تحت دو زلزله واقعی قرار گرفتهاند. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر پارامترهایی شامل نسبت سطح مقطع تسلیح شده، قطر و تعداد شمع، ضخامت و موقعیت لایه روانگرا در خاکهای لایهای و محتوای فرکانسی بر روی شتاب، جابهجاییهای افقی و اضافه فشار آب حفرهای میباشد. نتایج نشان میدهد افزایش سطح مقطع تسلیح شده، قطر و تعداد شمع، بطور بدیهی باعث کاهش در جابهجاییهای افقی و اضافه فشار آب حفرهای میشود. همچنین پاسخ خاکهای ماسهای اشباع لایهای، نه تنها به ضخامت لایه روانگرا وابسته است، بلکه بسیار تحت تأثیر موقعیت آن لایه قرار دارد. وجود یک لایه روانگرا در عمقهای پایینتر اگرچه به صورت یک ایزوله در مقابل شتاب عمل میکند، ولی میتواند باعث افزایش جابهجاییهای سطحی شود. همچنین با توجه به نتایج، همگرایی مناسبی میان روند تغییرات جابهجایی شمع و خاک و پارامترهای زلزلههای بررسی شده از جمله: شدت آریاس، زمان متناظر با بیشینه شتاب زلزله و تعداد سیکلهای معادل مشاهده شده است؛ بنابراین، به نظر میرسد که نتایج این پژوهش میتواند قابل گسترش برای زلزلههای دیگر باشد.