فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

افزایش مقاومت اعضا و یا اضافه نمودن قید به سازه، ایمنی کلی سازه را به خطر نمی‌اندازد. این موضوع تحت بارهای استاتیکی مشخص با استناد بر قضیه ایمن از مجموعه قضایای بنیادین تحلیل پلاستیک قابل اثبات می‌باشد. از آنجا که این قضیه در حالت بارهای دینامیکی اثبات نشده، ولیکن از نتیجه آن در طراحی روزمره تحت بارهای دینامیکی استفاده می‌شود؛ این پژوهش سعی بر بررسی عددی این نتایج تحت بارهای دینامیکی دارد. با توجه به این‌که تحت بارهای گذرا مفهوم مکانیزم و فروریختگی قابل بررسی نمی‌باشد، به منظور اطمینان از ایمنی سازه، میزان تقاضای شکل‌پذیری اجزاء سازه مد نظر قرار گرفته است. بدین منظور با انجام تحلیل دینامیکی روی 29 شتاب‌نگاشت، چرخش پلاستیک اعضا پس از تغییرات جزئی مقاومت و سختی تیرها، در یک قاب خمشی دوبعدی پنج طبقه فولادی، استخراج شده است. محدوده این تغییرات بین 80 الی 150 درصد مقدار اولیه عضو موردنظر می‌باشد. به منظور مقایسه تقاضای شکل‌پذیری در تحلیل دینامیکی با مقادیر معیار، تمامی تغییرات تحت تحلیل استاتیکی غیرخطی نیز بررسی شده است. نتایج حاصل از تحلیل‌های دینامیکی غیرخطی نشان می‌دهد، با افزایش مقاومت تیر، در بیشتر موارد تقاضای شکل‌پذیری کاهش یافته و در مواردی حداکثر 7/3 درصد افزایش می‌یابد. با افزایش سختی نیز شکل‌پذیری مورد نیاز اعضا حداکثر 16 درصد افزایش یافته ‌است. از مقایسه نتایج تحلیل دینامیکی و استاتیکی می‌توان نتیجه گرفت بطور کلی با افزایش مشخصات تیرها، تقاضای شکل‌پذیری ناشی از تحلیل دینامیکی کمتر از تحلیل استاتیکی می‌باشد. بنابراین افزایش سختی و مقاومت جزئی تیرها در قاب مورد نظر تحت بارهای دینامیکی، باعث فروریختگی سازه نشده است.