بررسی آزمایشگاهی تأثیر آرایش قرارگیری صفحات مستغرق تخت بر آبشستگی در اطراف پایهها و تکیهگاه پل
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد سازههای آبی، بخش علوم و مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان، ایران
2 گروه مهندسی آب دانشکده کشاورزی دانشگاه باهنر کرمان
3 مهندسی آب، کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
4 مهندسی آب، کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.17729.6654چکیده
پایهها و تکیهگاههای جانبی پل در عرض رودخانه باعث تغییر الگوی جریان آب و در نتیجه موجب آبشستگی موضعی در اطراف این سازهها میشوند. روشهای مختلفی برای کاهش آبشستگی موضعی در اطراف پایهها و تکیهگاههای جانبی پل پیشنهاد شده که یکی از آنها استفاده از صفحات مستغرق است. این صفحات با تغییر در رژیم حرکت بار بستر، این امکان را فراهم میسازند تا محل رسوبگذاری و فرسایش قابل کنترل باشد. عملکرد صفحات مستغرق در کاهش آبشستگی پایه و تکیهگاه پل و حرکت رسوب از اطراف صفحات که موجب ایجاد جریان روبه پایین در جلوی آنها میشود، تحت تأثیر نحوهی قرارگیری صفحات مستغرق میباشد. در این پژوهش، تأثیر آرایشهای مختلف قرارگیری (تکردیفه موازی، دو ردیفه موازی و دو ردیفه زیگزاکی) صفحات مستغرق تخت با نسبت طول به ارتفاع در زاویه قرارگیری 20 درجه نسبت به جهت جریان، بر کاهش آبشستگی گروه پایه و تکیهگاه پل در حضور اجسام شناور مستطیل شکل به صورت آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفته است. تمامی آزمایشها در شرایط جریان یکنواخت با آب زلال و رسوبات غیر چسبندهای با قطر متوسط mm 0/91= d50انجام شده است. نتایج حاکی از آن بود که آرایش دو ردیفه سهتایی به صورت زیگزاکی بیشترین تأثیر را در کاهش آبشستگی و حفاظت پایهها و تکیهگاه داشته است. در این حالت فاصله صفحات از تکیهگاه و فاصله ردیفها با فاصله نسبی0/5 و 1 میباشد. (فاصله صفحات از تکیهگاه به اندازه La و فاصله ردیفها از هم 2La بوده ) که موجب کاهش 81 درصدی عمق آبشستگی گردیده است.