نقش آموزه ها و نهاد های دینی در مدیریت جامع آبخیزها و ارائه راهکارها
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری علوم و مهندسی آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
2 دانشیار گروه آبخیزداری، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران
doi
چکیده
به منظورتحقق امنیت در حوزه های آب و غذا و برون رفت از چالشهای موجود و پیش روی در زمینه حفاظت محیط زیست، امروزه اندیشمندان رویکرد مدیریت جامع آبخیزهارا اثربخش و سودمند پیشنهاد مینمایند. ادراک واقعی و درست از مدیریت جامع آبخیزها مستلزم داشتن یک نگاه سیستمی بوده و در گرو شناخت و دخالت دادن تمامی ذینفعان در فرایند تصمیم گیریها می باشد.این امر، به نوبه خود موجب جلب مشارکت مردمی در اجرای سیاستها، راهبردها و برنامه های مدیریت منابع طبیعی می شود.این مقاله بر نقش فرهنگ و آموزههای دینی در تحقق مدیریت جامع و مشارکتی آبخیزها و ارتباط این آموزهها با موفقیت طرحهای مدیریت منابع طبیعی و محیط زیست تاکید دارد و در آن سعی شده است با آسیب شناسی فاصله موجود بین آموزههای دینی در مفاهیم نظری تا اجرایی شدن برنامهها، به منظور تحقق عملی این آموزهها راه حلهایی ارائه شود. نتایج نشان میدهد که ظرفیت بالایی برای جلب مشارکتجوامع محلی با تکیه بر آموزهها و نهادهای فرهنگی و دینی وجود دارد که بایستی به طور جدی مورد توجه سیاستگذاران و برنامهریزان در حوزه مدیریت منابع طبیعی ومحیط زیست ایران قرار گیرد.