تخمین پاسخهای فروریزش سازه با در نظر گرفتن عدم قطعیتهای مدلسازی با استفاده از روش سطح پاسخ و شبکه عصبی مصنوعی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
2 گروه سازه و زلزله، دانشکده مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22060/ceej.2020.17312.6539چکیده
در این تحقیق ارزیابی پاسخهای فروریزش یک سازه قاب خمشی بتنی با در نظر گرفتن عدم قطعیتهای مدلسازی مورد بررسی قرار گرفته است. عدم قطعیتهای مدلسازی برای ارزیابی پاسخ فروریزش، پارامترهای مربوط به منحنی ممان- چرخش اصلاح شده ایبارا-کراوینکر در تیرها و ستون های سازه میباشد. برای آنالیز عدم قطعیت، همبستگی بین پارامترهای مدل در یک جز و بین پارامترهای دو جز سازهای در نظر گرفته شده است. برای تولید متغیرهای تصادفی مستقل از روش LHS و از تجزیه چولسکی برای ایجاد متغیرهای تصادفی وابسته استفاده شده است. با تولید 281 شبیه سازی برای عدم قطعیتها با در نظر داشتن همبستگی بین آنها، آنالیزهای دینامیکی افزایشی با 44 شتابنگاشت دور از گسل انجام شده است. پاسخهای فروریزش برای هر شبیهسازی شامل میانگین ظرفیت فروریزش، میانگین دریفت فروریزش و میانگین بسامد سالیانه فروریزش به دست آمده و سپس با استفاده از روش سطح پاسخ و شبکههای عصبی پاسخهای فروریزش پیشبینی شده است. نتایج نشان میدهند که مقادیر ضریب همبستگی بین دادههای هدف حاصل از تحلیلهای دینامیکی افزایشی و دادههای خروجی حاصل از پیشبینی، به روش سطح پاسخ و شبکه عصبی مصنوعی برای پاسخهای فروریزش بالای0/98 به دست آمده است و حداکثر خطای پیشبینی برای میانگین ظرفیت فروریزش و میانگین دریفت فروریزش کمتر از 5% و برای میانگین بسامد سالیانه سالیانه فروریزش کمتر از 10% در روش سطح پاسخ و شبکه عصبی مصنوعی میباشد.