فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اجرای ستون­‌های خاک-سیمان با استفاده از روش‌­های اختلاط عمیق و تزریق پرفشار، راهکاری مؤثر جهت مقابله با مشکلات ناشی از مقاومت کم خاک­‌های مسئله‌دار ساحلی است. آنچه در اجرایی این ستون­‌ها در جامعه مهندسی متداول است، الزام استفاده از آب شیرین در ساخت دوغاب مورد استفاده در این ستون­‌ها است. این موضوع هم از منظر محل تأمین و هزینه‌های حمل آن و هم از منظر نبود آب شیرین در بسیاری از نواحی، سبب تحمیل هزینه­‌های زیاد به پروژه­‌ها و تاخیرات زمانی اجرای آن‌ها می­‌گردد. این در حالی است که قبل از گیرش نهایی سیمان، آب‌ شور موجود در محیط اجرای ستون­‌ها با آب شیرین موجود در دوغاب حین ساخت آن‌ها در اعماق خاک آمیخته می­‌گردد. بررسی امکان‌­پذیری استفاده از آب‌ شور در طرح اختلاط این ستون‌­ها و ارزیابی رفتار نمونه­‌های خاک- سیمان در شرایط دریایی کمتر مورد توجه محققین قرار گرفته است. در این تحقیق سعی شده است عوامل مؤثر در طرح اختلاط دوغاب شامل میزان شوری آب مصرفی، درصد سیمان، نسبت آب ­به ­سیمان و زمان عمل­‌آوری بر مقاومت فشاری تک­‌محوری و کششی ماسه-سیمان بررسی شود. همچنین با استفاده از تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) به­ صورت ریزساختاری رفتار نمونه­‌ها ارزیابی‌ شده است. نتایج نشان می‌­دهد در بازه سیمان مصرفی 15 تا 25 درصد وزن ماسه خشک، استفاده از آب‌ شور در ساخت دوغاب، سبب کاهش مقاومت نمونه‌­های ماسه-سیمان در شرایط محیطی دریایی نمی­‌شود. بازه مقاومت فشاری حاصل‌شده برای نمونه‌­های ماسه-سیمان ساخته‌شده با آب دریا حدود (5/1 تا 6) مگاپاسکال و نسبت مقاومت کششی به فشاری این نمونه‌­ها در محدوده (15/0 تا 3/0) قرار دارد.