"حیات معقول" به مثابه "پیشرفت"
نویسندگان
1 استادیار جامعه المصطفی العالمیه و عضو هیأت مدیره انجمن مطالعات اجتماعی حوزه
doi
20.1001.1.23225645.1398.8.2.9.7چکیده
همواره این پرسش جدی در میان پژوهشگران و سیاستمداران وجود داشته و دارد که پیشرفت چیست و چه شاخصهایی دارد؟ تحقیقات زیادی در پاسخ به این پرسش مهم انجام شده است و هر کدام جامعهی آرمانی و پیشرفت را به شکلی به تصویر کشیدهاند. «حیات طیبه» شاید مهمترین تصویری است که با الهام از قرآن کریم از پیشرفت ارائه میگردد. با این همه این تصویر نیز از چنان کلیتی برخوردار است که عملا افقی را پیش روی محققان و پیشرفتگرایان نمیگشاید. مقالهی حاضر با هدف پاسخ به پرسش چیستی پیشرفت، با بهرهگیری از روش توصیفی و تحلیلی، اندیشههای علامه محمدتقی جعفری را بررسی میکند. حاصل تحقیق آن است که «حیات معقول» علامه در قامت یک نظریه و با ارتباط معنایی و مصداقی که با حیات طیبه و جامعه آرمانی دارد، بهترین پاسخ برای چیستی پیشرفت است. حیات معقول، هم منطق نظم اجتماعی منجر به پیشرفت را در اختیار ما قرار میدهد و هم کنش مناسب برای نیل به آن را. حیات معقول، نظریهای است که در آن دین و فلسفه و تجربهی بشری به هم میرسند و البته جایگاه دین در ترسیم و تحقق آن کاملا برجسته است.