بررسی و تحلیل میزان کسورات اعمال شده سازمانهای بیمه خدمات درمانی و تامین اجتماعی نسبت به صورت حسابهای ارسالی بیمارستان های آموزشی شهر خرم آباد: 1389
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی، انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد و مربی، مدیریت و فناوری اطلاعات سلامت، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
2 پزشک، ادارهی اسناد پزشکی، سازمان تأمین اجتماعی، کرمانشاه، ایران
3 دانشجوی دکتری، مدیریت اطلاعات بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی تهران و فناوری اطلاعات سلامت، دانشکدهی پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، اهواز، ایران
4 دانشجوی دکتری تخصصی، انفورماتیک پزشکی، دانشکدهی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 کارشناس ارشد، پرستاری، بیمارستان امام رضا (ع)، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه، ایران
6 دانشجوی دکتری، مدیریت اطلاعات سلامت، مرکز تحقیقات علوم مدیریت و اقتصاد سلامت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: منبع اصلی درآمد بیمارستانها، ارایه و فروش خدمات به بیمهشدگان سازمانهای بیمهگر میباشد. بنابراین کنترل این منابع به منظور استفادهی صحیح و کارآمد و جلوگیری از هدر رفتن آنها، میتواند به ارتقای کیفیت خدمات و تسهیلات به بیمهشدگان و سایر افراد جامعه کمک کند. از اینرو، هدف این پژوهش شناسایی میزان کسورات اعمال شدهی سازمانهای بیمهگر خدمات درمانی و تأمین اجتماعی نسبت به هزینههای ارسالی بیمارستانهای آموزشی دانشگاه بود. روش بررسی: مطالعهی حاضر، توصیفی- مقطعی و از نوع پژوهشهای کاربردی بود. مستندات پژوهش شامل تمام صورت حسابهای ارسالی بیمارستانهای آموزشی خرمآباد به سازمانهای بیمهی خدمات درمانی و تأمین اجتماعی در سال 1389 بود. ابزار جمعآوری دادهها چک لیست بود و دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS و آمار توصیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافتهها: میانگین کسورات بستری و سرپایی، نسبت به صورت حسابهای ارسالی به سازمان بیمهی خدمات درمانی 22/4 درصد بود؛ بیشترین و کمترین میزان کسورات، به ترتیب مربوط به بیمارستان شهدای عشایر با 46/5 درصد و بیمارستان اعصاب و روان با 18/0 درصد بود. همچنین هزینهی بیهوشی بیشترین درصد کسورات (46/18 درصد) را داشت. میانگین کسورات بستری و سرپایی نسبت به صورت حسابهای ارسالی به بیمهی تأمین اجتماعی 6/4 درصد بود؛ بیمارستان شهدای عشایر با 24/6 درصد بیشترین و بیمارستان اعصاب و روان با 19/0 درصد کمترین میزان کسورات برخوردار بودند. نتیجهگیری: اگر چه درصد کمی از صورت حسابهای ارسالی، مشمول کسورات شده بودند؛ اما همین مقدار کم کسورات نیز بار مالی قابل توجهی را به بیمارستانها تحمیل کرده بود. مستندسازی ناقص پرونده، عدم آشنایی با سیستم اطلاعات بیمارستان، ثبت ناقص و اشتباه وارد کردن کد بیمه، زیاده خواهی، محاسبات اشتباه، عدم آموزش کافی و عوامل دیگر از علل مهم کسورات بودند. با توجه به نتایج به دست آمده، توصیه میشود که دانشگاه جهت کم کردن میزان کسورات، سیاستی مناسب اتخاذ کند. واژههای کلیدی: بیمه؛ تأمین اجتماعی؛ خدمات بهداشتی- درمانی؛ بیمارستانها