ارزیابی شاخصههای مسکن تاریخی از دیدگاه سبک معماری ایرانی- اسلامی در راستای تحول پذیری سبک معماری نوین (مطالعه موردی: بافت تاریخی شهر گرگان)
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز
2 دانش آموخته مقطع کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه گلستان
doi
20.1001.1.23225645.1398.7.1.3.6چکیده
با فراموش شدن الگوی معماری ایرانی در مسکن معاصر رنگ اسلامی بودن از مسکن ایرانی زدوده شده است. از این رو ساخت و سازهایی به چشم میخورد که از الگوی سنتی مسکن ایرانی که آمیخته با فرهنگ غنی ایرانی- اسلامی بوده فاصله گرفتهاند. هدف پژوهش حاضر بررسی و تحلیل خانههای بافت تاریخی شهر گرگان بر اساس دیدگاه سبک معماری ایرانی- اسلامی و اثرگذاری تحولات سبک معماری مدرن بر معماری ایرانی میباشد. نوع پژوهش کاربردی- تطبیقی و روش بررسی آن، تفسیری- تاریخی است. جامعه آماری پژوهش واحدهای مسکونی واقع در بافت تاریخی شهر گرگان و حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 322 محاسبه شده که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده اقدام به توزیع پرسشنامهها شده است. جهت تجزیه و تحلیل دادهها و تحلیل آمارها از نرمافزارهای آماری SPSS، Excel و آزمون-های آماری T تک نمونهای و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شده است. نتایج حاصل از آزمون پیرسون نشان میدهد که شاخصهای وضعیت اشراف و دید داشتن با میزان ضریب 0.357، آسایش زندگی با ضریب 0.483، محرمیت با ضریب 0.297 و شاخص وضعیت امنیت تردد زنان و کودکان با میزان ضریب 0.142 در ارتباط با وضعیت سکونت ساکنین در خانهها و بافت تاریخی شهر گرگان، بیانگر رابطه معنادار و مستقیمی میباشد. همچنین نتایج حاصل از آزمون tتک نمونهای نیز نشان میدهد که در سطح 95 درصد بین میزان رضایتمندی ساکنین از زندگی در بافت تاریخی با وضعیت دسترسی به خدمات و امکانات، حس تعلق به مکان، مؤلفههای زیستمحیطی، متغیر سرزندگی و روابط همسایگی رابطه معنادار و تأثیرگذاری وجود دارد.