ارزیابی تأثیر افزودنیهای اسلکوکس و پلیپروپیلنوکس بر خصوصیات شیارشدگی قیر اصلاح شده با پودر لاستیک
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران.
doi
10.22060/ceej.2019.17172.6484چکیده
استفاده از پودر لاستیک به منظور اصلاح خواص عملکردی قیر، همواره مورد توجه محققین بوده است. نتایج نشان داده است که استفاده از پودر لاستیک در مخلوطهای آسفالتی منجر به بهبود عملکرد و افزایش دوام روسازی میگردد. با این وجود، افزایش ویسکوزیته قیر اصلاح شده با پودر لاستیک که منجر به افزایش دمای اختلاط و تراکم مخلوط آسفالتی میگردد، به عنوان یکی از معایب کاربرد پودر لاستیک شناخته میشود. بنابراین، زمینه مناسبی برای استفاده از افزودنیهای نیمهگرم وجود دارد تا علاوه بر بهبود عملکرد مخلوط آسفالتی، رویکرد کاهش مصرف انرژی و تولید آلودگیهای زیستمحیطی نیز مورد توجه قرار گیرد. از طرف دیگر قیر نقش مهمی در تعیین عملکرد مخلوطهای آسفالتی دارد. همچنین بررسی خصوصیات مخلوطهای آسفالتی زمانبر و پرهزینه میباشد. بنابراین ارزیابی خصوصیات عملکردی قیرها کمک زیادی به شناخت عملکرد مخلوطهای آسفالتی در برابر انواع خرابیها میکند. هدف اصلی در این پژوهش، بررسی تأثیر افزودنیهای نیمهگرم آلی (واکسها) بر عملکرد شیارشدگی قیر اصلاح شده با پودر لاستیک با استفاده از آزمایش تنش خزشی چندگانه برگشتپذیر میباشد. آزمایش تنش خزشی چندگانه برگشتپذیر روش جدیدی به منظور ارزیابی عملکرد شیارشدگی قیرها در چند سطح تنش میباشد که پارامترهای حاصل از آن در مقایسه با معیارهای شارپ همبستگی بهتری با نتایج آزمایشهای شیارشدگی مخلوط آسفالتی دارند. نتایج بدست آمده از این پژوهش نشان میدهند که استفاده از پلیپروپیلنوکس در هر دو سطح تنش 100 و 3200 پاسکال، مقاومت شیارشدگی قیر لاستیکی را افزایش میدهد؛ در حالیکه اسلکوکس با افزایش مقدار پارامتر کرنش تجمعی غیرقابل برگشت قیر، منجر به کاهش مقاومت شیارشدگی قیر لاستیکی میگردد.
