فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در بین لایه‌‌های انتقال دهنده‌ی الکترون مختلف به کار برده شده در سلول‌های خورشیدی پروسکایتی، تاکنون، اکسید تیتانیوم (TiO2) کارآمدترین لایه‌ی انتقال دهنده‌ی الکترون می‌باشد. اما بازترکیب زیاد الکترون‌ها و حفره‌ها در لایه‌ی اکسید تیتانیوم، مشکلی است که محققان با آن روبرو هستند. محققان با دپ کردن افزودنی‌های مختلف مناسب در این لایه‌، در صدد رفع این مشکل برآمده‌اند. در این تحقیق برای اصلاح این عیب، پلی‌آنیلین به پیش ماده‌ی لایه‌ی مزومتخلخل اکسید تیتانیوم (mP-TiO2 ) افزوده شد تا عملکرد سلول‌ خورشیدی پروسکایتی متیل آمونیوم بهبود یابد. تصاویر میکروسکوپ الکترونی روبشی نشان دادند، مورفولوژی، بلورینگی و پوشش فیلم پروسکایت لایه‌نشانی شده بر روی بسترmP-TiO2 دوپ شده با پلی آنیلین با نسبت‌های حجمی %2 ، %4 و %8 در مقایسه با فیلم پروسکایت لایه‌نشانی شده بر روی بستر mP-TiO2 خالص بهبود یافته است. با افزودن پلی‌آنیلین به لایه‌ی mP-TiO2 با نسبت‌های‌ حجمی مختلف، چگالی جریان مدار باز ((J_SC)) و فاکتور پرشوندگی (FF)افزایش یافتند. افزایش این پارامترها به‌دلیل کاهش بازترکیب بارها در سطح مشترک TiO2/ پروسکایت و همچنین کاهش تله‌های بار است، که سبب بهبود عملکرد سلول می‌شود. سلول‌ ساخته شده بر بستر mP-TiO2 اصلاح شده با نسبت‌ حجمی %4 از پلی‌آنیلین، بهترین مورفولوژی، بلورینگی و عملکرد (7/31%) را نشان می‌دهد.