بررسی فرایند نفوذ داروی فلورواوراسیل کمپلکس شده در نانولولههای کربنی خالص و عامل دار از مدل غشایی POPE با استفاده از شبیه سازی دینامیک مولکولی
نویسندگان
1 گروه علوم پایه، دانشکده علوم پایه، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
2 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند، تبریز، ایران.
3 گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی شیمی و نفت، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
یکی از پرکاربردترین ساختارهای مورد بحث در فناوری نانو که به عرصه علوم زیستی وارد شده است، نانولولههای کربنی هستند که به دلیل اندازه کوچک، توانایی ویژه آنها در عبور از غشای سلول، میتوانند به عنوان حامل دارو به منظور شناسایی و نابودی سلولهای سرطانی به کار گرفته شوند. در این پژوهش، برای دستیابی به زیستسازگاری بهتر، افزودن برخی از عاملهای شیمیایی به نانولولهکربنی با استفاده از شبیهسازی دینامیک مولکولی مورد مطالعه قرار گرفت که در نتیجه آن، باعث بهبود عملکرد دارورسانی هدفمند بهواسطه اصلاح سطح شد. همچنین، برای بررسی تاثیر گروههای عاملی، ابتدا نانوساختار بدون گروه عاملی همراه با داروی ضدسرطان فلورواوراسیل بررسی شد. از آنالیزهای استفاده شده برای بررسی برهمکنش دارو-نانولوله کربنی با غشای دولایه لیپیدی POPE در محیط آبی، میتوان به میانگین مربعات جابهجایی و... اشاره کرد که در این بین، آنالیز تابع توزیع شعاعی به منظور مقایسه غلظت آب در اطراف نانولوله کربنی و آنالیز فاصله مرکز جرم برای بررسی پایداری دارو درون نانولوله کربنی گرفته شد و سپس ضرایب نفوذ نانولولهکربنی-غشا با عاملهای شیمیایی متفاوت از طریق میانگین مربعات جابجایی مقایسه شد. از نتایج، مشخص شد که اتصال تترا-اتیلن گلیکول، باعث بیشتر شدن غلظت آب در اطراف نانولوله و همچنین، پایداری داروی بارگذاری شده می شود. این در حالی است که وجود تترا-اتیلن گلیکول، منجر به کاهش مقدار ضریب نفوذ نانوحامل شد.
