خانوارهای مواجه با هزینههای کمرشکن سلامت در شهرک مینو در قزوین
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بهداشت و درمان، دانشکدهی بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
2 استاد، مدیریت بهداشت و درمان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بهداشت و درمان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت بهداشت و درمان، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی قزوین، قزوین، ایران
doi
چکیده
مقدمه: پرداختهای مستقیم از جیب به عنوان یک منبع اصلی تأمین مالی سلامت در اغلب کشورها است که این پرداختها منجر به هزینههای کمرشکن خانوار میگردد. هدف این مطالعه، برآورد درصد خانوارهای مواجهه یافته با هزینههای کمرشکن سلامت در شهرک مینوی قزوین در سال 1390 بود. روش بررسی: مطالعه به صورت تحلیلی در سال 1390 در شهرک مینو در قزوین بر روی 100 خانوار (416 نفر) به صورت چند مرحلهای انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامهی خودایفا که روایی آن توسط 5 تن از اساتید مجرب مورد تأیید قرار گرفت و پایایی آن با استفاده از آزمون Test-re test معادل 82 درصد بود، جمعآوری و برای تحلیل از آمار توصیفی و تحلیلی استفاده شد. ابتدا هزینهی خوراکی (ضروری) از درآمد خانوار کسر شد و توان پرداخت خانوار به دست آمد، سپس در صورتی که هزینههای پزشکی مساوی یا بیشتر از 40 درصد توان پرداخت خانوار میشد جزء هزینهی کمرشکن محسوب میگردید. یافتهها: میزان مواجهی خانوارها با هزینههای کمرشکن سلامت در بخش خدمات بستری، 3 درصد، سرپایی 3 درصد، دارو 1 درصد، آزمایشگاه 1 درصد، دندانپزشکی 16 درصد و مواجهی کل برابر با 24 درصد بود. همچنین اکثریت هزینههای کمرشکن سلامت در چارکهای درآمدی دوم و سوم اتفاق افتاد، که در این مطالعه چارک درآمدی دوم، 5/2 برابر بیشتر نسبت به چارک درآمدی چهارم در معرض هزینههای کمرشکن سلامت قرار گرفت. نتیجهگیری: خانوارهای چارکهای پایین درآمدی، بیشتر با این هزینهها مواجه میشوند که میبایست سیاستهای حمایتی برای این خانوارها در نظر گرفته شود.