مطالعهی آزمایشگاهی عملکرد حرارتی ملاتهای رایج در ساخت دیوار
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.16915.6390چکیده
روند فزایندهی مصرف انرژی در صنعت ساختوساز، مهندسان و طراحان سازه را به سمت بررسی روش هایی سوق داده است که در طی چرخه ی ساخت تا تخریب، میزان انرژی کمتری را مصرف می کنند. تقویت ویژگی های رسانش حرارتی المانهای سازهای در کنار ویژگی های مکانیکی و مقاومتی علاوه بر گسترش زمینههای کاربردی این مصالح، موجب کاهش قابل ملاحظه ی میزان انرژی مصرفی و کاهش پیامدهای مخرب زیست محیطی می شود که این خود همسو با اهداف توسعه پایدار می باشد. در این پژوهش، پارامترهای حرارتی بر روی ملاتهای تعریف شده در استاندارد آمریکا به صورت آزمایشگاهی اندازهگیری میشود. با توجه به محدودیت ها و فرضیات ساده کننده ی روش های اندازه گیری رایج پیشین، در این مطالعه، با به کارگیری سیستم اتاقک کنترل انرژی که روش جدیدی بر مبنای قانون فوریه جهت اندازه گیری ضریب هدایت حرارتی اجسام متخلخل میباشد، ضرایب مدت زمان تاخیر، ضریب کاهشی و ضریب رسانش حرارتی ملاتهای ساختمانی محاسبه شده است. نتایج پژوهش حاکی از عملکرد مناسب حرارتی ملات نوع O با ضریب رسانش حداقلی 0/264 وات بر کلوین- متر و حداکثر مدتزمان تاخیر 66 دقیقه می باشد. با این وجود، به دلیل کم بودن سیمان، این نوع ملات مقاومت فشاری بالایی ندارد. در نتیجه، می بایست حالت بهینه ای برای ملات در نظر گرفته شود تا علاوه بر تامین ویژگی های مکانیکی مصالح، خواص رسانش انرژی آن نیز بهبود یابد.