مطالعه‌ی آزمایشگاهی عملکرد حرارتی ملات‌های رایج در ساخت دیوار

نویسندگان

1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

3 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شریف، تهران، ایران

doi
10.22060/ceej.2020.16915.6390
چکیده

روند فزاینده­ی مصرف انرژی در صنعت ساخت­و­ساز، مهندسان و طراحان سازه را به سمت بررسی روش ­هایی سوق داده ­است که در طی چرخه­ ی ساخت تا تخریب، میزان انرژی کمتری را مصرف می­ کنند. تقویت ویژگی­ های رسانش حرارتی المان­های سازه­ای در کنار ویژگی ­های مکانیکی و مقاومتی علاوه بر گسترش زمینه‌های کاربردی این مصالح، موجب کاهش قابل ملاحظه­ ی میزان انرژی مصرفی و کاهش پیامد­های مخرب زیست­ محیطی می ­شود که این خود هم­سو با اهداف توسعه پایدار می ­باشد. در این پژوهش، پارامترهای حرارتی بر روی ملات­های تعریف شده در استاندارد آمریکا به صورت آزمایشگاهی اندازه­گیری می­شود. با توجه به محدودیت ­ها و فرضیات ساده ­کننده­ ی روش ­های اندازه ­گیری رایج پیشین، در این مطالعه، با به کارگیری سیستم اتاقک کنترل انرژی که روش جدیدی بر مبنای قانون فوریه جهت اندازه ­گیری ضریب هدایت حرارتی اجسام متخلخل می­باشد، ضرایب مدت زمان تاخیر، ضریب کاهشی و ضریب رسانش حرارتی ملات­های ساختمانی محاسبه شده ­است. نتایج پژوهش حاکی از عملکرد مناسب حرارتی ملات نوع O با ضریب رسانش حداقلی 0/264 وات بر کلوین- متر و حداکثر مدت­زمان تاخیر 66 دقیقه می ­باشد. با این وجود، به دلیل کم بودن سیمان، این نوع ملات مقاومت فشاری بالایی ندارد. در نتیجه، می ­بایست حالت بهینه­ ای برای ملات در نظر گرفته ­شود تا علاوه بر تامین ویژگی ­های مکانیکی مصالح، خواص رسانش انرژی آن نیز بهبود یابد.