ارزیابی برونسپاری خدمات پرستاری در بیمارستان آیتاله کاشانی اصفهان
نویسندگان
1 مدیریت خدمات سلامت، دانشکده مدیریت بهداشت و انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول) ایمیل: e.farahabadi@gmail.com
2 مدیریت خدمات سلامت، دانشکده مدیریت بهداشت و انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 استادیار، مدیریت خدمات بهداشتی درمانی، مرکز تحقیقات مدیریت بهداشت و اقتصاد، دانشکده بهداشت مدیریت و انفورماتیک پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت خدمات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعات پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی یزد علوم، یزد، ایران
5 مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور اصفهان، اصفهان، ایران
6 مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت، دانشگاه پیام نور تهران، تهران، ایران
doi
چکیده
م قدمه: ضرورت تمرکز نهاد بیمارستان بر روی فعالیتهای اصلی امری اجتنابناپذیر میباشد. از طرفی حساسیت مکانیسم پایش و نظارت جهت حفظ و ارتقای سطح کیفی خدمات برونسپاری شده مانع از بروز مشکلات جدیدی در این عرصه میگردد. بنابراین در این مطالعه به ارزیابی برونسپاری خدمات پرستاری از جنبههای مختلف پرداخته شده است. روش بررسی: این مطالعهی توصیفی و کاربردی به صورت موردی (قبل و بعد) میباشد. جامعهی پژوهش خدمات پرستاری بخشهای بالینی (گوش و حلق و بینی، جراحی اعصاب) مرکز آموزشی درمانی آیتاله کاشانی اصفهان و زمان آن سال 1388 بود. دادهها از طریق پرسشنامه (رضایت مشتریان داخلی) و مصاحبهی نیمه ساختمند با مسؤولان برونسپاری و همچنین از طریق بررسی مستندات و مدارک مالی و اداری مرتبط با موضوع استخراج شدهاند. روایی ابزار با استفاده از فرم استاندارد دانشگاه در زمینهی رضایتسنجی و پایایی بر اساس محاسبهی Cronbach’ Alpha مورد تأیید قرار گرفت. تحلیل آماری یافتهها با استفاده از برنامهی SPSS انجام شد. یافتهها: یافتهها حاکی از افزایش نیروی کارشناس پرستاری از 29/0 به 36/0 به ازای هر تخت در راستای هدف اصلی برونسپاری میباشد. اما دستیابی به این هدف همراه با افزایش هزینهی تمام شدهی هر تخت و در نتیجه، افزایش هزینهی کل بخش بعد از برونسپاری برای بیمارستان میباشد. تعداد کل پرسنل به ازای هر تخت افزایش یافته و از 7/0 به 92/0 رسیده است. همچنین تغییرات نامحسوسی در رضایت مشتریان داخلی از عملکرد بخش غیر دولتی حاصل گردیده است. نتیجهگیری: در حالیکه کاهش تصدی باید همراه با افزایش رضایت سایر کارکنان و بیماران و همچنین کارایی و اثربخشی باشد، استراتژی تأمین نیروی پرستاری خارج از سازمان مذکور منجر به افت شدید کارایی گردد. بنابراین استراتژی اتخاذ شده، بهرهوری لازم را برای بیمارستان به ارمغان نیاورده است.