مدل بالندگی اعضای هیات علمی دانشگاه پیام نور مبتنی بر یادگیری غیررسمی با استفاده از نظریه داده بنیاد
نویسندگان
1 دانشجو دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس
2 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات
3 استاد گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات
4 دانشیار گروه مدیریت آموزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد بندر عباس
doi
چکیده
بالندگی اعضای هیات علمی در طی فرآیند یادگیری رخ میدهد، یادگیری حاصل دانش آشکار و ضمنی است که از طریق آموزش، پژوهش، تعامل و تجربه به دست میآید. این پژوهش به صورت کیفی با هدف مدل بالندگی اعضای هیات علمی دانشگاه پیام نور مبتنی بر یادگیری غیررسمی با استفاده از نظریه داده بنیاد در چارچوب گراندد تئوری طراحی گردیده است. ابتدا عوامل اولیه با مرور پیشینه پژوهش استخراج گردیده، درادامه با انجام مصاحبههای نیمه ساختاریافته با 30 نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه پیام نور هرمزگان دادهها گردآوری شدهاند. با نظم دادن مفهومی دادهها؛ معانی و ویژگیهای بالندگی اعضای هیات علمی از طریق یادگیری غیررسمی در سه مرحله کدگذاری شناسایی، استخراج و در نهایت مدل تحقیق ارائه گردیده است. پایایی و قابلیت اعتماد مصاحبه ها از روشهای پایایی بازآزمایی و توافق درون موضوعی تایید شده است. نتایج تحلیل دادهها حاکی است که پدیده بالندگی از طریق یادگیری غیررسمی شامل دو مقوله 1- حوزههای یادگیری ضمنی شامل: مقولههای آموزشی، اخلاقی، سازمانی و 2- مقوله قلمرو یادگیری شامل: مقولههای فردی، دانشگاهی و فرادانشگاهی است. علاقه و روحیه، چالشگری و توان برقراری ارتباط، شرایط علّی خرد و سیاستهای ارتقا و ترفیع، شرایط کلان را تشکیل میدهند. شرایط مداخلهگر به سطح علمی دانشجویان، سیاستها و قوانین دانشگاه، زیرساخت فناوری و وضعیت معیشت اشاره دارند. سرمایه اجتماعی، ارتباطات سازمانی، حجم کاری و ... شرایط زمینهای را به وجود آوردهاند. راهبردها روشهای مبتنی بر تعاملی و جمعی، تاملی و مستقل، مبتنی بر فناوری و روش های تعاونی و کمک رسانی را شامل میشوند. پیامدهای تقویت یادگیری مادام العمر، خودکارآمدی بالاتر و ارتقای شایستگیهای فردی دارای دامنه اثرگذاری محتمل محدود و ایجاد اجتماعات یادگیری، افزایش اعتماد اجتماعی پیامدهایی با دامنه اثرگذاری محتمل وسیع هستند.