مطالعه نظری برخی مشتقات سیکلوپنتنی و سیکلوهگزنی نانوفولرنهای C60 و C20 به عنوان گیرنده الکترون برای پلیمر پلی هگزیل تیوفن (P3HT) در سلولهای فتوولتائیک آلی
نویسندگان
1 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد ، ایران
2 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد ، ایران
3 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آیت الله بروجردی، بروجرد ، ایران
4 گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهر، اهر، ایران
doi
چکیده
سلولهای فتوولتائیک آلی (OPV) دارای یک بخش فعال هستند که از دو قسمت دهنده و گیرنده الکترون ساخته شده است. در این کار، بسپار پلیهگزیل تیوفن (P3HT) به عنوان دهنده و برخی مشتقات سیکلوپنتنی و سیکلوهگزنی نانوفولرنهای C60 و C20 به عنوان گیرنده الکترون در نظر گرفته شدهاند که با استفاده از نرمافزار گوسین 09 و به روش نظریه تابعی چگالی (DFT) در سطح نظری B3LYP/6-31G (d, p) مورد بررسی قرار گرفتند. پس از بهینه سازی مولکولهای مورد نظر، با بررسی سهم اوربیتالهای s و p و همچنین، انرژی رزونانس انتقال π→π* مولکولها، برخی توصیفگرهای کوانتومی مانند انرژی هومو (EHOMO) و لومو (ELUMO)، گاف انرژی (Eg)، پتانسیل شیمیایی (μ)، سختی شیمیایی (η)، الکتروفیلیسیتی (ω) و ماکزیمم انتقال بار (∆Nmax) محاسبه شد. مقدار ولتاژ مدار باز (Voc) که یکی از مهمترین پارامترهای نشان دهنده بازده یک سلول خورشیدی (η) است، برای مولکولهای مورد مطالعه به کمک نتایج حاصل از خروجیهای گوسین به دست آمد. نتایج نشان میدهد که مشتقات سیکلوپنتنی و سیکلوهگزنی نانوفولرنهای C60 و C20 میتوانند به عنوان گیرنده در سلولهای فتوولتائیک کارآیی مطلوبی داشته باشند، لیکن استفاده از مشتقات سیکلوپنتنی در سلولهای خورشیدی بازده بیشتری نسبت به مشتقات سیکلوهگزنی خواهند داشت.