الگوی پیش بینی اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطهای تابآوری تحصیلی در دانش آموزان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی تربیتی،دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
2 دانشگاه آزاد تبریز
3 دانشگاه علامه طباطبایی
doi
10.30473/etl.2026.72672.4293چکیده
چکیدهپژوهش حاضر به بررسی الگوی پیش بینی اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطهای تابآوری تحصیلی در دانشآموزان پرداخت. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دختر دورهی متوسطهی مدارس غیرانتفاعی در مناطق 1، 3 و 8 شهر تبریز بود که در سال تحصیلی 1403-1402 مشغول به تحصیل بودند. نمونه ی پژوهش نیز شامل 150 نفر از این دانش آموزان بود که به روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. اعضای نمونه به پرسشنامههای اضطراب امتحان فریدمن و بنداز جاکوب(1997)، وانمودگرایی کلانس و آیمز(1978)، عدم تحمل بلاتکلیفی فریستون و همکاران(1994) و تابآوری تحصیلی ساموئلز(2004) پاسخ گفتند. مدل پژوهش با استفاده از نرمافزار معادلات ساختاری SmartPLS3 مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش برازش مدل با دادهها را مورد تأیید قرار داد و نشان داد که اضطراب امتحان براساس وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی با نقش واسطهای تابآوری تحصیلی در قالب یک مدل قابل پیشبینی است. وانمودگرایی و عدم تحمل بلاتکلیفی هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم و از طریق تابآوری تحصیلی پیشبینی کنندهی اضطراب امتحان بودند.