نقش واسطهای سرمایه روانشناختی در رابطه معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
2 استادیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.72925.4305چکیده
این پژوهش با هدف آزمون مدل علّی میانجیگری سرمایة روانشناختی در رابطة بین معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان انجام شد. در این پژوهش همبستگی، 302 نوجوان (158 پسر و 144 دختر) که با روش نمونهگیری دردسترس از بین یادگیرندگان متوسطة دوم منطقة 20 آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی 1402-1401 انتخاب شدند؛ به سیاهه مشغولیت تحصیلی (سالملاـ آرو و آپادایا، 2012)، سیاهة فرسودگی تحصیلی (سالملا ـ آرو، کیورا، لسکینن و نورمی، 2009)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی تحصیلی (مارتینز، منیگل، کارمونا ـ هالتی و یوسف ـ مورگان، 2021) و پرسشنامة معنا در زندگی (استیگر، فرازیر، اُیشی و کالر، 2006) پاسخ دادند. نتایج روش آماری تحلیل مسیر نشان داد که مدل واسطهمندی کامل سرمایه روانشناختی در رابطة بین معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی (مشغولیت تحصیلی و فرسودگی تحصیلی) در نوجوانان با دادهها برازش مطلوبی داشت. در مجموع، نتایج این پژوهش با تاکید بر مدل واسطهمندی کامل سرمایة روانشناختی در رابطة معنا در زندگی با بهزیستی تحصیلی در نوجوانان از بسندگی شمول مفهومی سازة بسیط سرمایه روانشناختی در تبیین پیوند علّی بین دو قلمرو معنا در زندگی و بهزیستی تحصیلی در نوجوانان حمایت کرد.