نقش تعدیلگری ذهنآگاهی در رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی دانش-آموزان دوره متوسطه دوم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
3 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.73774.4355چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعدیلکنندۀ ذهنآگاهی در رابطۀ بین ملالت و درگیری تحصیلی در دانشآموزان دوره متوسطه دوم بود.پژوهش حاضر از لحاظ هدف جزء پژوهشهای کاربردی و از نظر روش از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، دانشآموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر خرم آباد در سال تحصیلی 1404-1403 به تعداد 25994 نفر بودند که از بین آنها با استفاده از فرمول کوکران تعداد 400 نفر به صورت نمونهگیری خوشهای تصادفی به عنوان نمونه انتخاب و در پژوهش حاضر شرکت کردند. ابزارها شامل مقیاس چندبعدی حالت ملال فالمن و همکاران (2011)، مقیاس ذهنآگاهی والاش و همکاران (2006) و پرسشنامه درگیری تحصیلی ریو (2013) بود. دادههای پژوهش با استفاده از روش همبستگی و رگرسیون سلسله مراتبی تحلیل شدند.نتایج نشان داد که رابطه ملالت با درگیری تحصیلی منفی و معنادار (01/0P<، 78/0-=r) و ذهنآگاهی با درگیری تحصیلی مثبت و معنادار (01/0P<، 66/0=r) است. نتایج تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی، نقش تعدیلگری ذهنآگاهی را در رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی تأیید کرد (77/0R2=؛ 001/0>P).با توجه به یافتههای پژوهش، ذهنآگاهی با تعدیلگری رابطه بین ملالت و درگیری تحصیلی میتواند موجب کاهش اثر منفی ملالت بر درگیری تحصیلی شود. لذا پیشنهاد میشود که آموزشهایی مبتنی بر ذهنآگاهی برای دانشآموزان در مدارس مورد توجه متخصصان قرار گیرد