طراحی الگوی پرورش کارآفرینان ترکیبی در میان اعضای هیئت علمی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

4 دانشیار، گروه کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

doi
10.61838/KMAN.IRPHE.32.1.10
چکیده

هدف اصلی پژوهش طراحی مدل پرورش کارآفرینان ترکیبی در میان اعضای هیئت علمی بود. این پژوهش با رویکرد کیفی انجام شد و راهبرد آن نظریه­ پردازی داده ­بنیاد با به ­کارگیری رهیافت پارادایمی اشتراوس و کوربین بود. برای گردآوری داده­ ها با به ­کارگیری روش نمونه ­گیری هدفمند و گلوله برفی، با 16 نفر از اعضای هیئت علمی کارآفرین و صاحب کسب ­و کار مصاحبه نیمه ساختاریافته صورت گرفت و از اظهارات، اسناد و نقل‌قول‌ها، کتاب‌ها و مقالات مرتبط با موضوع پژوهش بهره گرفته شد. اعتبار پژوهش با استفاده از معیارهای معرفی ­شده­ لینکلن و گوبا بررسی و داده­ ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تجزیه و تحلیل شد. یافته ­ها حاکی از ظهور بیش از 200 کد و احصای 40 مفهوم از مصاحبه­ هاست. بر اساس این مفاهیم، شرایط علی شامل انگیزه­ های اقتصادی، نیاز روانی، تغییرات جهانی، تغییر در سیاستگذاری بالادستی، نرخ بالای شکست کسب‌وکارهای نوپا و داستان‌های موفقیت ترکیبی‌هاست. شرایط زمینه ­ای عبارت­ اند از: هنجارها و ارزش ­های حاکم بر جامعه و دانشگاه، آموزش­ های پایه ­ای، موقعیت ­های مکانی، آشفتگی محیط کسب ­و کار، قوانین فضای کسب­ و کار، فرهنگ عمومی غیرکارآفرینانه، رقابت­ های ناسالم، ضد ارزش بودن و ضعف در نظام آموزش و پرورش. ویژگی­ های شخصیتی افراد، صلاحیت و شایستگی­ های کارآفرینانه، ویژگی­ های جمعیت ­شناختی، تداخلات شغلی، تک بُعدی بودن تخصص افراد، تأمین مالی و بهره ­برداری از موقعیت شغلی، ضعف قوانین و آیین­ نامه­ های دانشگاهی،کارآفرینانه نبودن سیستم دانشگاه، مجریان قوانین، هزینه­ های کسب­ و کار و ضعف فرهنگ کارآفرینی اعضای هیئت علمی به‌عنوان شرایط مداخله ­گر شناسایی شدند. مهارت ­افزایی و توسعه­ مهارت‌های کسب ­و کار، دانش ­افزایی و آموزش کارآفرینی، انگیزش افراد، توسعه­ ارتباطات درون و برون دانشگاهی، توسعه­ زیرساخت­ ها، توسعه­ رهبری کارآفرینانه، فرهنگ و گفتمان ­سازی، حمایت و پشتیبانی مالی، اصلاحات قانونی و خط­ مشی­ گذاری و به‌کارگیری فضاهای کاری اشتراکی راهبردهایی جدی برای پرورش کارآفرینان ترکیبی در میان اعضای هیئت علمی هستند. درنهایت، پرورش کارآفرینان ترکیبی طبق نظر مصاحبه شوندگان پیامدهایی نظیر پیامدهای آموزشی، رفاه عینی و ذهنی استادان، توسعه دانشگاه کارآفرین و توسعه­ اقتصادی-اجتماعی را در پی خواهد داشت. می ­توان نتیجه گرفت که عوامل مختلف فردی، شغلی، فرهنگی- اجتماعی، قانونی، اقتصادی-محیطی و ساختاری- نهادی بر پرورش کارآفرینان ترکیبی در میان اعضای هیئت علمی اثرگذار است. برای پرورش این دسته از کارآفرینان لازم است ضمن زمینه­ سازی مناسب و رفع موانع موجود، با برنامه­ ریزی و سیاستگذاری درست اکوسیستم کارآفرینی را در دانشگاه‌ها توسعه داد و با توانمندسازی اعضای هیئت علمی و شبکه ­سازی، پرورش کارآفرینان ترکیبی در میان اعضای هیئت علمی را به پیش برد و از پیامدهای مثبت پرورش این دسته از کارآفرینان بهره‌مند شد.