مدلیابی اهمالکاری تحصیلی براساس انعطافپذیری روانشناختی با نقش واسطهای امید تحصیلی
نویسندگان
1 دانشحوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.74792.4413چکیده
یکی از مهمترین اهداف نظام آموزش و پرورش هر کشور ارتقای سطح علمی و توان تحصیلی دانشآموزان است. برخی از دانشآموزان در فرایند تحصیل با چالشهایی روبهرو میشوند که مانع موفقیت تحصیلی آنان میشود. از چالشهای اساسی که اکثر دانشآموزان و دانشجویان با آنها مواجه هستند، اهمالکاری تحصیلی است. هدف از این پژوهش، مدلیابی روابط ساختاری اهمالکاری تحصیلی براساس انعطافپذیری روانشناختی با نقش واسطهای امید تحصیلی بود. از منظر هدف و شیوه گردآوری اطلاعات رویکرد توصیفی و از نوع طرحهای همبستگی مبتنی بر روش مدلیابی معادلات ساختاری است. جامعة آماری این پژوهش کلیة دانشجویان دانشگاه فرهنگیان همدان، شامل 2860 دانشجو در سال تحصیلی 1404 -1403 بود. تعداد 242 دانشجو با روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (۱۹۸۶)، انعطافپذیری روانشناختی ایژاک (2014) و امید تحصیلی سهرابی و سامانی (1390) استفاده شد. یافتههای این پژوهش نشان داد که امید تحصیلی و انعطافپذیری روانشناختی بر اهمالکاری تحصیلی اثر منفی و مستقیم دارند. همچنین انعطافپذیری روانشناختی با واسطهگری امید تحصیلی بر اهمالکاری تحصیلی اثر منفی دارد. در نتیجه میتوان گفت که انعطافپذیری روانشناختی و امید تحصیلی از عوامل اثرگذار بر کاهش اهمالکاری تحصیلی هستند و این یافتهها میتواند الگویی برای مداخله محسوب شود.
