فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این مقاله، سنگدانه‌های درشت بتن پسماند پس از بازیافت بصورت سنگدانه‌های بازیافتی در مخلوط بتن برای بررسی تأثیر استفاده از آنها روی خصوصیات دوام و مکانیکی بتن در یک محیط خورنده استفاده شده‌اند. به این منظور پارامترهایی مانند جذب آب، تخلخل، مقاومت الکتریکی و مقاومت فشاری برای نمونه‌های ساخته شده در آزمایشگاه، اندازه‌گیری شده‌اند. در این تحقیق مدل‌های تخمین پارامترهای دوام و مکانیکی بتن با استفاده از روش مدل‌سازی کریجینگ بدست آمده‌اند و سپس این مدل‌ها با استفاده از الگوریتم بهینه‎ سازی حرکت مولکول‌های گاز ایده‌آل به عنوان قیود مسأله بهینه ‎سازی مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند، و مقادیر بهینه تابع هدف یعنی میزان حداکثر استفاده از سنگدانه‌های درشت بازیافتی و حداقل میزان سیمان مصرفی برای دست‌یابی به یک بتن دوست‌دار محیط‌زیست بدست آمده‌اند. نتایج بهینه‎ سازی نشان داده است در یک محیط با رطوبت 70 درصد، غلظت یون کلرید 3 درصد و دمای 23 و در دامنه سطح خورندگی بالا با بهینه سازی تک هدفه نقطه بهینه دارای 33/20 درصد سنگدانه درشت بازیافتی در نسبت آب به سیمان 40/0 است. همچنین در فرآیند بهینه ‎سازی چند هدفه و در دامنه سطح خورندگی بالا برای یک محیط با رطوبت 70 درصد، غلظت یون کلرید 5 درصد و دما 23 نقطه طراحی با 34/18 درصد سنگدانه درشت بازیافتی در نسبت آب به سیمان 40/0 بدست آمده، که نتایج مشابه آن در بهینه‎ سازی تک هدفه مشاهده نشده است.