توسعه المان فیبری بتن مسلح مبتنی بر میدان تنش محلی و برهمکنش بتن و آرماتور
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه عمران, ایران
2 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه عمران, ایران
3 دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه عمران, ایران
doi
10.22060/ceej.2019.16688.6304چکیده
در این پژوهش، مدلی تحلیلی جهت توسعه روش فیبری مبتنی بر تئوری میدان تنش محلی ارائه میشود. در این راستا، مبانی فرمولبندی مدل فیبری به همراه رویکرد لاگرانژی در کرنشهای بزرگ ارائه شده و معادلات حاکم بر المان قابی پیشنهادی در فرم تضعیف شده اجزا محدودی بازنویسی میگردد. همچنین قید پیوستگی کامل بین فیبرهای بتنی و میلگردها برداشته شده و معادلات حاکم بر المان قابی بتن مسلح برای میلگردهای هر لایه به صورت مجزا توسعه مییابد. بازنویسی فرمولی این المان بر مبنای تئوری تیر تیموشنکو به همراه اثرات اندرکنشی محوری، خمشی و برشی در دامنه هر المان بتن مسلح انجام میگیرد. قابل ذکر است، در فرآیند پیادهسازی روش، برهمنهی کنشهای محوری و خمشی با کنشهای برشی همراه با وارد شدن مستقیم عبارتهای مربوطه در ماتریس سختی سویی مقطع المان فیبری در نظر گرفته میشود. بر همین اساس، با استفاده از فاکتور اصلاح برشی مبتنی بر تئوری میدان تنش محلی در توابع هرمیتی، حل غیرخطی مستقیم تکراری برای هر گام بارگذاری انجام میگیرد. صحتسنجی روش تحلیلی ارائه شده با مطالعات آزمایشگاهی موجود بر روی اعضای بتنی مسلح مورد آزمون و ارزیابی قرار گرفته که نتایج حاصل از تحلیل نشان از تقریب نسبتاً مناسب و همگرایی قابل قبول در مسائل را دارد.