رضایت تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی: نقش تجارب مثبت در مدرسه با میانجیگری خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.
doi
10.30473/etl.2025.70971.4185چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش تجارب مثبت در مدرسه از طریق خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه بر برازش مدل رضایت تحصیلی دانشآموزان دبیرستانی انجام گرفت. این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود که با روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش، تمامی دانشآموزان متوسطه دوره اول و دوم شهرستان چایپاره (شامل 3352 دانشآموز)، در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. برآورد حجم نمونه با رعایت حداقل تعداد، مطابق فرمول کوهن 372 نفر تعیین گردید. شرکتکنندگان در پژوهش به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از پرسشنامههای رضایت تحصیلی لنت و همکاران (2005)، تجارب مثبت در مدرسه فیورلانگ و همکاران (2014)، خوشبینی تحصیلی اسچنن- موران و همکاران (2013)، درگیری تحصیلی فردریکس و همکاران (2004) و دلبستگی به مدرسه موتون و همکاران (1993) استفاد شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزارهای Amos24 و SPSS26 انجام شد. نتایج نشان داد که تجارب مثبت در مدرسه هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستیقیم از طریق خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه بر رضایت تحصیلی دانشآموزان تأثیر مثبت و معنادار دارد (01/0P<). بنابراین مطابق یافتههای پژوهش حاضر با افزایش سطح تجارب مثبت در مدرسه، خوشبینی تحصیلی، درگیری تحصیلی و دلبستگی به مدرسه را میتوان افزایش داد و از آن طریق نیز میتوان رضایت تحصیلی دانشآموزان را ارتقا داد