بررسی تحلیلی اثر پارامترهای مختلف بر عملکرد لرزهای قابهای بتن مسلح میانپر مصالح بنایی
نویسندگان
1 دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود ، ایران
2 استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، سمنان، شاهرود، ایران
doi
10.22060/ceej.2020.16705.6311چکیده
در کشور ما بیشتر ساخت و سازهای بتنی رایج دارای سیستم قاب بتنی با میانقابهای مصالح بنایی (آجری) در نواحی میانی و پیرامونی ساختمان میباشد. امروزه در نظر گرفتن اندرکنش قاب و میانقاب یکی از چالشهای مهم در زمینه تحقیقات مهندسی است و اغلب مهندسان تأثیر میانقاب را به طور مستقیم در طراحی ساختمانها در نظر نمیگیرند. با توجه به آسیبهایی که در زلزلههای گذشته مشاهده شده است، میانقابهای بنایی میتوانند اثرات مثبت و منفی بر عملکرد لرزهای سازههای بتنی داشته باشد. در این مقاله، با مدلسازی عددی به روش اجزای محدود غیرخطی اثر وجود میانقابهای آجری بر رفتار درون صفحه قابهای بتنی با جزئیات لرزهای و غیر لرزهای در سطوح مختلف بارمحوری و ضخامتهای مختلف میانقاب، در عملکرد لرزهای قابهای بتنی بررسی میشود. برای این منظور ابتدا مدلهای پیشنهادی با استفاده از نتایج آزمایشگاهی در نرمافزار اجزای محدود ABAQUS اعتبارسنجی میشود. نتایج حاصل از تحلیلهای صورت گرفته نشان میدهد که افزایش بار محوری باعث افزایش مقاومت نهایی و سختی مؤثر و کاهش شکلپذیری در قابها با مشخصات لرزهای میشود. مقاومت نهایی، سختی مؤثر و شکلپذیری در قاب و قاب میانپر با مشخصات لرزهای در مقایسه با قاب و قاب میانپر مشابه با مشخصات غیر لرزهای، افزایش داشته است. افزایش ضخامت میانقاب مصالح بنایی باعث افزایش مقاومت نهایی و سختی مؤثر در قابها با مشخصات لرزهای و غیر لرزهای میشود.
