مقایسه اثربخشی روش معلممحور با روشهای تدریس فعال در آموزش از راه دور بر اختلالات یادگیری دانشآموزان
نویسندگان
1 دانشجو دکتری علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
3 استاد، گروه علوم تربیتی، دانشگاه پیامنور، تهران، ایران
doi
10.30473/etl.2025.69554.4103چکیده
هدف از این پژوهش بررسی مقایسه تاثیر روش معلممحور با روشهای تدریس فعال در آموزش مجازی بر اختلالات یادگیری دانشآموزان با اختلالات یادگیری بود.روش تحقیق از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با دو گروه با پروتکلهای متفاوت بوده و جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان ابتدایی تاجیکستان بودند که براساس روش نمونهگیری در دسترس با روش انتساب تصادفی تعداد 60 نفر از دانشآموزان دارای اختلال یادگیری به عنوان نمونه انتخاب شدند که در دو گروه آزمایشی متفاوت (30 نفر در گروه روش معلممحور و 30 نفر در گروه روش تدریس فعال) انتساب تصادفی تقسیم گردید. ابزار پژوهش شامل پروتکلهای محققساخته آموزشی معلممحور و روش تدریس فعال و یک پرسشنامۀ محققساخته اختلالات یادگیری با 30 گویه و 3 مولفه با پایایی 84/0 بود که روایی محتوایی پرسشنامه محققساخته توسط چند متخصص مربوطه و روایی صوری توسط متخصصان این حوزه تایید شد. در این پژوهش با استفاده از نرمافزار SPSS24 تجزیه و تحلیل دادهها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی از روش آزمون تحلیل کوواریانس انجام شده است.نتایج نشان داد که تفاوت معنادار بین دانشآموزان ابتدایی تاجیکستانی در اختلال ریاضی (507/0) مبتنی بر روش معلممحور و روش تدریس فعال وجود نداشت. تفاوت معنادار بین دانشآموزان ابتدایی تاجیکستانی در اختلال خواندن (010/0) و نوشتن (0001/0) مبتنی بر روش معلممحور و روش تدریس فعال وجود داشت و نمرات روش تدریس فعال بهتر بود.روش معلممحور با روشهای تدریس فعال در آموزش از راه دور بر اختلالات یادگیری (خواندن و نوشتن) دانشآموزان موثر بوده است.