بررسی پیوند تعلیق و شتاب روایت در رمان شازده احتجاب با نگاهی آسیب‌شناسانه به الگوی ژرار ژنت

نویسندگان

1 دانشگاه شیراز

2 دانشگاه شیراز

doi
10.22059/jor.2014.84583
چکیده

آن­چه در الگوی ژرار ژنت برای بررسی شتاب روایت پیشنهاد شده است، راهکار مناسبی برای سنجش شتاب روایت در رمان­های جریان سیال ذهن نیست؛ در فرمول پیشنهادی ژنت، مفهوم خوانش اثر ادبی چندان روشن نیست. اگر بر پایۀ اندیشۀ پل ریکور، فرایند شکل­گیری رمان را دربرگیرندۀ سه مرحلۀ «پیش­پیکربندی»، «پیکربندی» و «بازپیکربندی» بدانیم، شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بسیار کندتر از آن چیزی است که از فرمول ژنت به دست می­آید. زیرا عوامل تعلیق­آفرین و ابهام­زا، با ایجاد اختلال در مرحلۀ بازپیکربندی رمان و افزایش زمان خوانش متن، از شتاب روایت به گونۀ چشمگیری می­کاهند؛ در پژوهش پیش رو، با نگاهی آسیب­شناسانه به الگوی ژرار ژنت، تأثیر تعلیق و ابهام­آفرینی بر شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بررسی و تحلیل شده است.