بررسی پیوند تعلیق و شتاب روایت در رمان شازده احتجاب با نگاهی آسیبشناسانه به الگوی ژرار ژنت
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
doi
10.22059/jor.2014.84583چکیده
آنچه در الگوی ژرار ژنت برای بررسی شتاب روایت پیشنهاد شده است، راهکار مناسبی برای سنجش شتاب روایت در رمانهای جریان سیال ذهن نیست؛ در فرمول پیشنهادی ژنت، مفهوم خوانش اثر ادبی چندان روشن نیست. اگر بر پایۀ اندیشۀ پل ریکور، فرایند شکلگیری رمان را دربرگیرندۀ سه مرحلۀ «پیشپیکربندی»، «پیکربندی» و «بازپیکربندی» بدانیم، شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بسیار کندتر از آن چیزی است که از فرمول ژنت به دست میآید. زیرا عوامل تعلیقآفرین و ابهامزا، با ایجاد اختلال در مرحلۀ بازپیکربندی رمان و افزایش زمان خوانش متن، از شتاب روایت به گونۀ چشمگیری میکاهند؛ در پژوهش پیش رو، با نگاهی آسیبشناسانه به الگوی ژرار ژنت، تأثیر تعلیق و ابهامآفرینی بر شتاب روایت در رمان شازده احتجاب بررسی و تحلیل شده است.